Steve Vai - The 7th Song (2000)

Ik vind het bijna eng om hier serieus 0 reacties te kunnen lezen. Vai is toch wel een naam die je tegenwoordig steeds meer en meer hoort, en zelfs op tv ziet.

Ongetwijfeld dat heer Steve zijn gitaar behandelt als een extra lichaamsdeel, zo klinkt en ziet dat eruit. Ongetwijfeld dat hij dit ook nog eens ontzettend goed kan.

Mijn vader liet mij ooit Tender Surrender horen. Nog steeds is dit een briljant nummer. Niet heel lang geleden zijn ik en mijn vader ook overtuigd geraakt door het nummer For the Love of God.

Verder, gitaar doet me niet zoveel. Steve Vai doet me ook niet heel veel. Er zijn echter wel wat nummers waar ik denk; ga dood, het is oneerlijk, je bent echt te goed.

eng? dit is gewoon een 'filler'

de vai fan heeft zowat alles al in huis van voorgaande platen
begrijp deze uitgave ook niet echt

For the Love of God is een geweldig nummer, de rest is een stuk minder... 3*

Op ieder album van Vai is het 7e nummer een gitaarballad. Vaak zijn dit de nummers waarin Vai laat horen hoe zeer hij spiritueel verbonden is met zijn muziek en gitaar. Deze plaat omvat al die nummers + een paar extra ballads die niet eerder op reguliere albums zijn verschenen.
Wat mij betreft heeft deze man echt zijn strepen verdient en mensen die zeggen dat deze man geen emotie in zijn spel legt zijn a-muzikaal aangelegd.
Inderdaad...af en toe schiet hij weleens uit de bocht, maar ach...het is hem vergeven. Zijn composities zijn met geen enkele artiest vergelijkbaar (For the Love of God, Windows to the Soul, Boston Rain Melody zijn de nummers op dit album die dat laten horen).
Mooi verzamelwerkje, waar ik graag naar luister voor het slapen gaan. Rustgevende doch zeer indrukwekkende gitaarmuziek.

ik hoor vai liever stevig rocken, maar er staan mooi composities op.