Sophia Kennedy - Squeeze Me (2025)

De Amerikaanse Sophia Kennedy is een bekende in de dancescene van Hamburg. Niet vreemd want de uit Baltimore afkomstige zangeres verhuist na de scheiding van haar ouders met haar moeder mee naar Duitsland. Samen met Helena Ratka vestigt ze haar naam als het elektronische duo Shari Vari. Sophia Kennedy ontwikkelt zich vervolgens als solo artiest en brengt een tweetal platen uit. Wij zijn als enthousiast overhaar eerste album Monsters en nu volgt er een veelbelovende voortzetting met Squeeze Me.

Nose for a Mountain maakt van bijna dezelfde apenschreeuw sampler gebruik, waar ze de luisteraar al bij Francis van Monsters mee opschrikt. Alleen heeft ze op Squeeze Me de stadsjungle van Hamburg verlaten en dient het geluid hier voor drukkende exotica. Ze verlegt het werkgebied naar een sensuele zijtak van de gothic postpunk uit de jaren tachtig.

Ze verloochend haar club achtergrond niet, en geeft hier een prettige uitgebalanceerde draai aan. Tropical triphop voor de zwoele zomeravonden. Duister als de toekomstige nacht, zo donker als de wezens die het leven daar bepalen. Het gaat bij Nose for a Mountain om een gezonde dosis aan heimwee. Het verlangen om dicht bij haar moeder te zijn.

Sophia Kennedy speelt vervolgens in het eenzame Imaginary Friend met funkende beats en blikken percussie. We zitten vast in the eighties en blijven daar lekker relaxt in hangen. Ondanks de zwaarte in de tekst geeft ze hier een commerciële switch aan de sound. Het draait dus om zelfontplooiing. In het echte leven zoekende, in het muzikale leven juist evenwichtig en zelfverzekerd. Mooi hoe ze die rauwe kant juist zo zacht toelicht.

Soms leent ze wat van de Duitse theatrale geschiedenis en voegt daar dromerige instrumentale Upstairs Cabaret aan toe. Dan zit ze weer met haar gedachten bij de Zuid Amerikaanse Drive the Lorry bossanova. Het bijt elkaar niet, het versterkt elkaar alleen maar. In het licht feministische Drive the Lorry neemt ze het heft in eigen wanden, terwijl ze bij het koortsige Runner stadssong juist als een schaduwdier haar omgeving observeert en opneemt. Sophia Kennedy in de rol van jazzy wereldreiziger in Rodeo, een spons die zich volzuigt.

Het intieme Feed Me is een kleine stap naar een groter bereik. De fase dat ze de kindertijd ontgroeit en zich met volwassen bewustwording versterkt. Een jeugd die ze bij de fragmentarische Oakwood 21 pianoballad reeds verlaten heeft. Deze verfijning in het leven hoor je overduidelijk in Squeeze Me. Het vintage seventies getinte Closing Time blikt met een treurtrompet in een vergeeld foto album terug. Het is tijd om de bladzijdes definitief om te slaan. De stevige glamrocker Hot Match is een nieuw hoofdstuk van een nog ongeschreven boek. Deze heb ik al reeds in de bestelling staan. Ik ben benieuwd.

Sophia Kennedy - Squeeze Me | Pop | Written in Music - writteninmusic.com