Esther Rose - Want (2025)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Roots
Label: New West
-
Want (4:58)
-
Tailspin (3:38)
met Video Age
-
Had To (4:12)
-
Ketamine (3:40)
-
Rescue You (4:23)
-
Scars (3:16)
met Dean Johnson
-
Messenger (2:09)
-
New Bad (3:44)
-
The Clown (3:55)
-
Color Wheel (4:03)
-
Want Pt. 2 (5:38)
0
geplaatst: 7 mei 2025, 16:52 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Esther Rose - Want - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Review: Esther Rose - Want
Esther Rose is met Want alweer toe aan haar vijfde album en net als zijn twee voorgangers is ook Want een album dat binnen de Amerikaanse rootsmuziek moet opvallen met een veelzijdig geluid, sterke songs en uitstekende zang
Esther Rose opereerde een aantal jaren wat in de marge, maar ze trekt gelukkig steeds meer aandacht met haar muziek. Volkomen terecht, want na twee aardige albums leverde ze met How Many Times en Safe To Run twee uitstekende albums af. Die lijn trekt de muzikante uit Santa Fé, New Mexico, door op haar nieuwe album Want. Wat betreft de producer en de muzikanten vertrouwt Esther Rose grotendeels op vaste waarden en uiteraard vertrouwt ze ook dit keer op haar uitstekende stem. In muzikaal opzicht weet de Amerikaanse muzikante zich echter flink te verbreden op haar vijfde album en het derde uitstekende album op rij. Absoluut iemand om in de gaten te houden deze Esther Rose.
Op de eerste twee albums van singer-songwriter Esther Rose hoorde ik, zeker in de zang, wel het talent van de Amerikaanse muzikante, maar This Time Last Night (2017) en You Made It This Far (2019) waren wat mij betreft niet voldoende onderscheidend om de aandacht echt lang vast te houden.
Het ontbrak op de eerste twee albums van Esther Rose vooral aan een goede productie en aan een echt interessante instrumentatie en die hoorde ik wel op het in 2021 verschenen How Many Times. Voor de productie van haar derde album deed de destijds in New Orleans woonachtige muzikante een beroep op stadgenoot Ross Farbe, die ook bekend is van de synthpop band Video Age.
Ross Farbe liet de synths voor deze klus thuis en voorzag How Many Times van een zeer smaakvol Amerikaans rootsgeluid, waarin de stem van Esther Rose mocht schitteren en dat ook deed. Het leverde een album op dat moet worden gerekend tot de betere Amerikaanse rootsalbums van 2021 en dat kunstje herhaalde Esther Rose in 2023 toen haar vierde album Safe To Run verscheen.
Esther Rose had nieuw geluk gevonden in Santa Fé, New Mexico, en dat hoorde je op het prachtig en ook zeker optimistisch klinkende album, dat wederom was geproduceerd door Ross Farbe en bijdragen kende van leden van aansprekende bands uit de New Orleans scene als The Deslondes, Silver Synthetic en Hurray For The Riff Raff.
Deze week is het vijfde album van Esther Rose verschenen en net als zijn twee voorgangers is ook Want een ijzersterk album geworden. De Amerikaanse muzikante woont nog steeds in New Mexico, maar nam haar nieuwe album op in Nashville, waar wederom Ross Farbe aanschoof als producer. Ook meerdere muzikale vrienden uit New Orleans, waaronder leden van The Deslondes, wisten de weg naar de studio in Nashville te vinden, waardoor ook Want weer geweldig klinkt.
Op Safe To Run experimenteerde Esther Rose al met een wat veelkleuriger geluid en dit heeft ze verder ontwikkeld op Want. Het is een uitstekend album geworden waarop Esther Rose put uit meerdere genres, soms ook buiten de Amerikaanse rootsmuziek, en ook nog eens met zevenmijlslaarzen door de tijd stapt.
Alle invloeden worden gecombineerd tot een eigen geluid waarin Esther Rose ook dit keer in eerste instantie vooral indruk maakt met haar stem. De Amerikaanse muzikante zingt met nog wat meer expressie en emotie dan op haar vorige albums en voorziet de vaak zeer persoonlijke songs op het album van veel energie en gevoel.
Die energie en dat gevoel hoor je ook in de muziek op het album. Esther Rose heeft ook dit keer een aantal uitstekende muzikanten om zich heen verzameld en die laten horen in meerdere genres uit de voeten te kunnen. Want bevat een aantal wat stevigere songs met invloeden uit de (country)rock, maar ook voor het meer ingetogen werk ben je bij Esther Rose nog altijd aan het juiste adres.
Met name het gitaarwerk en de bijdragen van de pedal steel op Want zijn prachtig, maar ook de andere muzikanten op het album leveren vakwerk af. Dat doet Esther Rose ook zelf, want ze laat voor de derde keer op rij horen dat ze binnen de Amerikaanse rootsmuziek met de beste zangeressen en de beste songwriters mee kan. Het werk van Esther Rose is helaas nog wat ondergewaardeerd, maar dat moet nu echt gaan veranderen. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Review: Esther Rose - Want - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Review: Esther Rose - Want
Esther Rose is met Want alweer toe aan haar vijfde album en net als zijn twee voorgangers is ook Want een album dat binnen de Amerikaanse rootsmuziek moet opvallen met een veelzijdig geluid, sterke songs en uitstekende zang
Esther Rose opereerde een aantal jaren wat in de marge, maar ze trekt gelukkig steeds meer aandacht met haar muziek. Volkomen terecht, want na twee aardige albums leverde ze met How Many Times en Safe To Run twee uitstekende albums af. Die lijn trekt de muzikante uit Santa Fé, New Mexico, door op haar nieuwe album Want. Wat betreft de producer en de muzikanten vertrouwt Esther Rose grotendeels op vaste waarden en uiteraard vertrouwt ze ook dit keer op haar uitstekende stem. In muzikaal opzicht weet de Amerikaanse muzikante zich echter flink te verbreden op haar vijfde album en het derde uitstekende album op rij. Absoluut iemand om in de gaten te houden deze Esther Rose.
Op de eerste twee albums van singer-songwriter Esther Rose hoorde ik, zeker in de zang, wel het talent van de Amerikaanse muzikante, maar This Time Last Night (2017) en You Made It This Far (2019) waren wat mij betreft niet voldoende onderscheidend om de aandacht echt lang vast te houden.
Het ontbrak op de eerste twee albums van Esther Rose vooral aan een goede productie en aan een echt interessante instrumentatie en die hoorde ik wel op het in 2021 verschenen How Many Times. Voor de productie van haar derde album deed de destijds in New Orleans woonachtige muzikante een beroep op stadgenoot Ross Farbe, die ook bekend is van de synthpop band Video Age.
Ross Farbe liet de synths voor deze klus thuis en voorzag How Many Times van een zeer smaakvol Amerikaans rootsgeluid, waarin de stem van Esther Rose mocht schitteren en dat ook deed. Het leverde een album op dat moet worden gerekend tot de betere Amerikaanse rootsalbums van 2021 en dat kunstje herhaalde Esther Rose in 2023 toen haar vierde album Safe To Run verscheen.
Esther Rose had nieuw geluk gevonden in Santa Fé, New Mexico, en dat hoorde je op het prachtig en ook zeker optimistisch klinkende album, dat wederom was geproduceerd door Ross Farbe en bijdragen kende van leden van aansprekende bands uit de New Orleans scene als The Deslondes, Silver Synthetic en Hurray For The Riff Raff.
Deze week is het vijfde album van Esther Rose verschenen en net als zijn twee voorgangers is ook Want een ijzersterk album geworden. De Amerikaanse muzikante woont nog steeds in New Mexico, maar nam haar nieuwe album op in Nashville, waar wederom Ross Farbe aanschoof als producer. Ook meerdere muzikale vrienden uit New Orleans, waaronder leden van The Deslondes, wisten de weg naar de studio in Nashville te vinden, waardoor ook Want weer geweldig klinkt.
Op Safe To Run experimenteerde Esther Rose al met een wat veelkleuriger geluid en dit heeft ze verder ontwikkeld op Want. Het is een uitstekend album geworden waarop Esther Rose put uit meerdere genres, soms ook buiten de Amerikaanse rootsmuziek, en ook nog eens met zevenmijlslaarzen door de tijd stapt.
Alle invloeden worden gecombineerd tot een eigen geluid waarin Esther Rose ook dit keer in eerste instantie vooral indruk maakt met haar stem. De Amerikaanse muzikante zingt met nog wat meer expressie en emotie dan op haar vorige albums en voorziet de vaak zeer persoonlijke songs op het album van veel energie en gevoel.
Die energie en dat gevoel hoor je ook in de muziek op het album. Esther Rose heeft ook dit keer een aantal uitstekende muzikanten om zich heen verzameld en die laten horen in meerdere genres uit de voeten te kunnen. Want bevat een aantal wat stevigere songs met invloeden uit de (country)rock, maar ook voor het meer ingetogen werk ben je bij Esther Rose nog altijd aan het juiste adres.
Met name het gitaarwerk en de bijdragen van de pedal steel op Want zijn prachtig, maar ook de andere muzikanten op het album leveren vakwerk af. Dat doet Esther Rose ook zelf, want ze laat voor de derde keer op rij horen dat ze binnen de Amerikaanse rootsmuziek met de beste zangeressen en de beste songwriters mee kan. Het werk van Esther Rose is helaas nog wat ondergewaardeerd, maar dat moet nu echt gaan veranderen. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.