Lucius - Lucius (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Lucius - Lucius - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Lucius - Lucius
Met de fantastische stemmen en de betoverend mooie harmonieën van Holly Laessig en Jess Wolfe kun je geen slecht album maken, maar op het nieuwe album is Lucius ook in muzikaal opzicht weer op de juiste weg

Met Wildewoman leverde de Amerikaanse band Lucius in 2013 een in alle opzichten fascinerend album af. Het album prikkelde uitvoerig de fantasie, maar betoverde met de prachtig bij elkaar kleurende stemmen van Holly Laessig en Jess Wolfe, die nieuwe dimensies toevoegden aan het begrip harmonieën. De albums die volgden waren in muzikaal opzicht wat minder spannend, maar bleven overeind door de zang. Op het deze week verschenen titelloze nieuwe album slaat Lucius ook in muzikaal opzicht weer interessantere wegen in, waardoor het onaantastbare Wildewoman weer binnen bereik komt. Dat de zang ook op het nieuwe album weer van een torenhoog niveau is zal inmiddels niemand meer verbazen.

Holly Laessig en Jess Wolfe debuteerden in 2009 als Lucius met het album Songs From The Bromley House. Het in eigen beheer uitgegeven album is inmiddels wat weggemoffeld, ook door de twee zelf, al is het nog wel te koop op hun bandcamp pagina. Het is een album dat laat horen dat Holly Laessig en Jess Wolfe geweldig kunnen zingen, maar het album is zeker niet zo goed als het in 2013 verschenen Wildewoman, dat inmiddels wordt gezien als het debuutalbum van Lucius.

Wildewoman, dat overigens pas in 2014 in Nederland werd uitgebracht, is nog altijd met afstand mijn favoriete Lucius album. Het is een album met sensationeel goede zang, maar ook met fantastische en lekker eigenzinnige songs, die continu dingen doen die je niet verwacht.

Lucius was sinds Wildewoman te horen op talloze albums, waaronder albums van de groten op aarde, want de stemmen van Holly Laessig en Jess Wolfe doen iets met een song. De albums die Lucius sinds Wildewoman maakte blonken stuk voor stuk uit door fantastische zang, maar in muzikaal opzicht werd het allemaal wat minder spannend en voor mij soms zelfs wat te gepolijst.

Vanwege het vleugje disco en het snufje ABBA moest ik wel even wennen aan het in 2022 verschenen Second Nature, maar de stemmen van Holly Laessig en Jess Wolfe trokken me uiteindelijk toch weer over de streep. Desondanks begon ik met enige zorg aan het deze week verschenen titelloze album van Lucius, want er zou een moment kunnen komen waarop alleen geweldige zang niet meer voldoende is.

Bij eerste beluistering van het nieuwe album van Lucius bleek gelukkig direct dat mijn zorg niet nodig was. Het nieuwe album van Lucius klinkt interessanter en een stuk minder gepolijst dan zijn voorganger. De pure pop van Second Nature is vervangen door een indiepop geluid met uitstapjes richting indierock.

Holly Laessig en Jess Wolfe bepalen nog altijd het geluid van Lucius, maar het is inmiddels ook al een tijdje een band en dat hoor je op het nieuwe album beter dan op de vorige albums. Lucius beperkt zich op haar nieuwe album niet tot de indiepop van het moment en sleept er af en toe wat invloeden uit de jaren 80 bij, wat je vooral hoort in de bijdragen van de synths, die prachtig combineren met de gitaren, die een veel voornamere rol spelen dan op de vorige albums van Lucius.

Het nieuwe album is misschien nog niet zo goed en avontuurlijk als Wildewoman, maar ik vind het echt veel beter dan zijn voorganger(s). Lucius heeft een veelzijdig album gemaakt, dat in iedere song net wat anders klinkt. Ik vind niet alle songs op het album even goed, maar de beste momenten op het titelloze album zijn van een ontzettend hoog niveau. Dat ligt ook dit keer vooral aan de zang, want wat zingen Holly Laessig en Jess Wolfe weer geweldig.

De twee beschikken over behoorlijk verschillende stemmen, die individueel makkelijk overtuigen, maar de magie ontstaat wanneer de stemmen van Holly Laessig en Jess Wolfe samen komen in waanzinnig mooie harmonieën. Het zijn harmonieën waarin de stemmen van de twee elkaar op bijzondere wijze versterken en op hetzelfde moment contrasteren. Het zorgt ook dit keer voor de nodige kippenvel momenten, zeker voor een liefhebber van dit soort harmonieën als ik. Lucius leek in muzikaal opzicht wat minder interessant te worden, maar vindt op het nieuwe album weer de juiste weg. Erwin Zijleman

Ik was Lucius na het debuut 'Wildewoman' eigenlijk helemaal uit het oog verloren, behalve dat de twee dames optraden met Roger Waters in zijn 'Is This What We Really Want? tour.

Omdat ik niet zo heel veel interessants hoorde tussen de meer recente albums keek ik eens wat ik nog had liggen van de weken ervoor en trof daar deze bekende naam aan. Het aanklikken van de bestanden bleek een zeer goede keuze. 'Lucius' is een plaat die op verschillende (muzikale) niveaus tot tevredenheid leidt. De band rockt,speelt goede alternatieve ballads/dreampop en brengt zelfs folk in het palet. Boven dat alles zingen de dames Laessig en Wolfe de sterren van de hemel.

Totaal verrast zegt men dan, want ik verwachtte helemaal niets.