Nadah El Shazly - Laini Tani (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Nadah El Shazly - Laini Tani - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Nadah El Shazly - Laini Tani
Nadah El Shazly integreert op haar album Laini Tani op fascinerende en echt bijzonder mooie wijze twee totaal verschillende muzikale werelden en creëert een nieuw geluid dat afwisselend intrigeert en betovert

Het nieuwe album van de van oorsprong Egyptische muzikante Nadah El Shazly kon de afgelopen week rekenen op vrijwel uitsluitend zeer lovende recensies. Dat is best bijzonder, want ze maakt muziek waar je best even aan moet wennen. Het is muziek die zich heeft laten beïnvloeden door de muziek waarmee Nadah El Shazly in Cairo opgroeide, maar ook de eigenzinnige muziekscene van haar huidige woonplaats Montreal drukt een stempel op dit bijzondere album. Laini Tani klinkt hierdoor anders dan alle andere albums van het moment, maar weet al snel de juiste snaar te raken.

Het vorige week verschenen Laini Tani van de van oorsprong Egyptische muzikante Nadah El Shazly heb ik in eerste instantie heel vluchtig beluisterd, om vervolgens al snel te concluderen dat haar muziek net wat te ver buiten mijn muzikale comfort zone lag. Die conclusie heb ik helaas wat te snel getrokken, want aangemoedigd door flink wat hele lovende recensies heb ik het opnieuw geprobeerd met het album en ben ik alsnog gevallen voor de bijzondere muziek van Nadah El Shazly.

De in het Egyptische Cairo geboren muzikante woont en werkt inmiddels al een aantal jaren vanuit het Canadese Montreal, maar is haar Egyptische wortels zeker niet vergeten. Nadah El Shazly heeft al een aantal albums op haar naam staan, waaronder een filmsoundtrack en een album dat ze samen maakte met Elvin Brandhi, maar Laini Tani is mijn eerste kennismaking met haar bijzondere muziek.

Het is muziek die deels is geworteld in de experimentele muziekscene van Montreal, maar Nadah El Shazly dompelt je ook flink onder in de Egyptische muziek waarmee ze opgroeide. Het levert een fascinerend album op, dat in eerste instantie misschien weinig houvast biedt, maar dat al snel verandert in een hele bijzondere luistertrip, die van alles met je doet.

De Egyptische wortels van Nadah El Shazly hoor je vooral in de zang, maar ook in de muziek duiken hier en daar accenten op die je niet hoort in de popmuziek die in Europa of de Verenigde Staten wordt gemaakt. In veel songs op het album maakt Nadah El Shazly muziek die zich vooral in een laag tempo voortsleept. Het is een tempo dat wordt aangeven door wat lome en orientaals aandoende ritmes, die de muziek een bijzondere impuls geven.

De songs van de Egyptische muzikante worden verder gevuld met organische klanken, waaronder een harp, maar Nadah El Shazly grijpt ook met enige regelmaat naar bijzondere elektronica. Zeker wanneer de elektronica domineert kan Laini Tani behoorlijk experimenteel of zelfs vervreemdend klinken, maar het album klinkt net zo makkelijk zonnig en zorgeloos of juist stemmig en beeldend.

Ik moet toegeven dat ik een zwaar experimentele track als Enti Fi Neama maar moeilijk trek, maar wanneer Nadah El Shazly de krochten van de underground scene van Montreal weer even verruild voor een bazaar in Cairo ben ik direct weer bij de les. Het is knap hoe de Egyptische muzikante je continu heen en weer slingert tussen avontuurlijke elektronica en muziek uit het land waarin ze geboren werd met hier en daar nog een vleugje neoklassiek.

Laini Tani is door het experiment en het continue schakelen tussen twee totaal verschillende werelden zeker geen makkelijk te doorgronden album, al heb ik zelf ervaren dat het album zich bij de tweede keer horen al veel makkelijker opdringt. Laini Tani van Nadah El Shazly doet me af en toe wel wat denken aan de muziek die Arooj Aftab maakt, al gebruikt de Pakistaanse muzikante voor een belangrijk deel andere ingrediënten als Nadah El Shazly en laten de twee zich beïnvloeden door verschillende genres. Wat de muziek van Arooj Aftab en Nadah El Shazly gemeen hebben is het wat mysterieuze en zeker ook bezwerende karakter.

De zeer lovende recensies die de afgelopen week zijn verschenen over Laini Tani van Nadah El Shazly hebben we niet alleen aangezet tot het met volledige aandacht beluisteren van het album, maar ik begrijp ze inmiddels ook helemaal. Wat een mooi en fascinerend album. Erwin Zijleman

Prachtige afsluiter, had zomaar op een Dead Can Dance album kunnen staan.

Nadah El Shazly is mijn 2de kennis making met deze aparte muziek van deze eigenzinnige dame uit Egypte en deze slaat aan als een bom, natuurlijk figuurlijk, en ze experimenteert er lustig op los, pop, rock, Egyptische poëzie en liederen en haar prachtige stem geven haar een composities een gouden randje en dat verveeld nooit, moet hier soms door heen komen, en dit is niet altijd even gemakkelijk, maar eenmaal een aantal malen gedraaid te hebben ontvouwen zich ware pareltjes, die in de lijn liggen van haar voorganger Ahwar uit 2018, zeker het luisteren waart, alle twee de opgenomen in Hotel2Tango in Montreal Canada, met op harp niemand minder dan Sarah Pagè, en weet hier ook goed haar accenten weer te geven in deze geweldige wildernis van geluiden aangevoerd door Nadah. Nu ook op transparant vinyl….
Vermelding waard is ook de prachtige hoes van Omar Sha3.