Mortiis - The Stargate (1999)

Wat een verschrikkelijk saai, langdraadig album. De nieuwe Mortiis is veel beter. Geen middeleeuwse muziek.

Dit is inderdaad een enorm saai en vervelend album. Mortiis probeert je mee te nemen naar een duistere sprookjeswereld, maar faalt vreselijk. De veels te langdradige nummers proberen heel sfeervol over te komen, maar roepen bij mij slechts voortdurende irritaties op. De zeer zeldzame momenten dat dit album ècht sfeervol is, zijn er te weinig om deze plaat te kunnen redden. 1,5*

Mijn hemel, dit zou best wel eens de meest trieste cover ooit kunnen zijn.

De kwaliteit van de muziek ontloopt die van de cover dan ook niet veel

Wat vinden jullie van die riem?

Het blijft een rare trol. Op deze plaat is de muziek zelfs saaier geworden, ondanks dat er nu meer kortere nummers opstaan.

Geheel op synthesizers gecomponeerd. Niet bepaald het meest gedraaide album uit de serie van Earache Records. I Am the World werd op een verzamel-cd geplaatst en klonk nog wel leuk, zo tussen de metal door. Earache kennende geven ze meestal de betere nummers weg.
Zo ook in dit geval. Met dit soort muziek mis je toch echte pauken om het wat boeiender te maken. Vrij saaie muziek, valt te verdragen maar echt leuk wordt het niet. Vanaf het zevende nummer zelfs vrij vervelend.

The Stargate vind ik eigenlijk helemaal niet zo slecht. Mortiis kruipt wat vaker uit zijn kerker om ook wat andere ingrediënten aan zijn ambiente liefhebberij toe te voegen. Een verdwaalde akoestische gitaar. IJle vrouwenvocalen. Het doet me bij vlagen denken aan een versimpelde Dead Can Dance. Het is een score zonder de film zelf ofzo.

De voormalig Emperorbassist komt toch maar mooi met enkele herkenbare stukken op de proppen die zich waarempel in het hoofd weten te nestelen. Heerlijk somber. Af en toe mis ik wel wat uitdaging. De voortdurende marteling van het gevoel geven dat er iets gaat gebeuren kan ik niet op alle momenten uitstaan. Niettemin beleef ik op gezette tijden best plezier aan The Stargate.

Ik snap dat dit nogal anders is dan opvolgende albums, maar als je naar de eerder album van Mortiis kijkt is het ook wel weer logisch. Ik moest even wennen, maar kan nu toch wel genieten van de sfeer. Vooral I am the World en (Passing by) an Old and Raped Village vind ik erg goed.