José James - 1978: Revenge of the Dragon (2025)

Wat wordt dit dan, ik zie samenwerkingen met anderen. Toetje 1978?

José James levert altijd kwaliteit en dat is nu niet anders. Alsof je bij een concert van hem aanwezig bent als je naar dit korte album luistert. Kan ook wel kloppen want het schijnt in één take opgenomen te zijn.

En dan staan er ook nog een paar overbekende krakers op die hij geheel naar zijn eigen hand weet te zetten (ik had niet anders verwacht). Michael Jackson's Rock with You, Herbie Hancock's I Thought It Was You, Miss You van The Rolling Stones en Inside and Out van de Bee Gees.

Wat mij betreft een zeer fijne opvolger van het album 1978. James staat garant voor een tijdloze mix van jazz, soul, r&b en hip-hop en omringt zich telkens met fantastische muzikanten. En deze ker voegt ie een snufje disco toe aan zijn inmiddels omvangrijke oeuvre.

1978: Revenge of the Dragon is een prachtige ode aan een bijzonder tijdperk. Kort maar krachtig!

En er is zelfs een korte film gemaakt met een ode aan de jaren '70.

Halfje er bovenop. Dit swingt een dik half uur toch enorm zeg. Ik word hier heel erg blij van.

Bij sommige nummers heb ik er een hard hoofd in of ik kan, of überhaupt wil, wennen aan een nieuwe versie. Bij dit album heb ik het dan over Rock with you en Miss you. De Feist uitvoering van Beegees' Inside and Out kon ik echter zeer waarderen en José's versie wordt vooral aantrekkelijk door de instrumentale bridge, maar het blijft een wat gezapig nummer.
Toch staan er 2 pareltjes op met They Sleep, We Grind (For Badu) en I Thought It Was You met heerlijke blazers (met hier saxofoniste Ebban Dorsey) die we veel te weinig horen in muziek a la 2025. Slim om een iets minder bekend nummer, in dit geval van Herbie Hancock, te kiezen.
Verder heeft Tokyo Daydream een aanstekelijk zingende bas en Last Call at the Mudd Club is gewoon niks aan de hand lekker.

Na een uiterst sterke 1978 is José James al best snel weer terug met een soort toetje op het werk van 1978. De titel van dit werk hint daar eigenlijk ook al naar. Het had over de hele linie ook best wel goed op dat geprezen 1978 gepast. Tokyo Daydream heeft van die fijne hypnotiserende beats met hier en daar een beetje disco, een beetje pop en een beetje R&B. Hele fijne song met een fijne bas. Op Rock With You voegen de blazers van Kuroda lekker wat toe. Het is een meer dan mellow versie van die grote MJ-hit. Een zeer eigen gemaakte versie welteverstaan. Rise of the Tiger heeft weer van die gedreven beats waarop je het hoofd automatisch mee beweegt. They Sleep, We Grind (for Badu) is een heerlijke groovy song: zonnebril op en cool zitten zijn. Meer is er niet nodig op deze hele dikke vette, greasy track. Op I Thought It Was You is er hulp van Ebban Dorsey en het is een funky track met lekkere dubbele zanglijnen en blazers die enorm veel toevoegen. Een nummer met een grote glimlach. Door met Miss You dan, wat een redelijk 1-op-1 cover is geworden. Wel weer prima uitgevoerd trouwens, zoals José dat kan. Inside and Out is fijne ontspannen versie met Ben Wendel en afsluiter Last Call at the Mudd Club is gewoon erg fijne muziek. De vraag is zo onderhand wel of José James de roos kan missen. Wederom erg fijn werk van zijn hand.