Mortiis - Født Til Å Herske (1993)

Op zich begint deze plaat wel sfeervol maar na 7 minuten kan ik er mijn aandacht niet meer bijhouden. De nummers zijn me veels te herhalend en wat mij betreft is het volkomen overbodig om ze bijna een half uur te laten duren. Meer afwisseling had dit album zeker goed gedaan, nu kom ik niet verder dan een magere 2,5 ster.

Best aardige muziek maar het is veel te traag en eentonig om de aandacht erbij te kunnen houden.

De doorgewinterde ambientliefhebber zal het vast allemaal veel te simpel vinden. Ik geloof dat ook direct. Want van echte diepgang is geen sprake. Toch weet Mortiis me bij vlagen goed te vermaken met zijn vroege escapades. Født Til Å Herske is inderdaad een lange zit, maar het herbergt eigenlijk alles dat de vroege black metalgolf uit Noorwegen zo speciaal maakte. Alles behalve de metal dan. Met die knullige synths weet de verklede kobold heel goed hoe je visioenen van met sneeuw bedekte wouden vol onheilspellende bewoners moet opwekken.

De wijze waarop Burzum haar intermezzo's op de vroege releases inkleurde, is hier ook van toepassing. Mortiis is alleen wel meer van de hooks. Tussen de halfduistere mijmeringen door, goochelt hij met eenvoudige melodieën die verrassend gemakkelijk blijven hangen.

Het is geen album om vaak te draaien, maar vooral met de naderende donkere dagen voor de deur komt het best aardig tot zijn recht. Wie de ambiente uitspattingen van Wongraven en Burzum waardeert, kan vast ook wel iets met de vroege Mortiis.