Jenny Hval - Iris Silver Mist (2025)

Zin in!

Nog nooit iets van haar gekocht, maar To be a rose en Lay down hebben me dit keer over de streep getrokken. Prachtige nummers! Vinyl besteld (in de UK met de flexidisc). Misschien 30 mei naar Amsterdam

Jenny Hval is een bijzondere eigenzinnige performer, dit is weer van hoge kwaliteit. De productie is erg fraai, de ambient soundscapes, de electro-orkestraties, maar het is vooral de dromerige sensuele stem en hoe ze die gebruikt.

interview:

Jenny Hval on perfume passion and new album Iris Silver Mist – The Skinny - theskinny.co.uk

Bijzonder album met dito muziek; vooral de - hierboven al benoemde - ambient soundscapes doen mij het meest. Daarin wordt het bovenaards.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Jenny Hval - Iris Silver Mist - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Jenny Hval - Iris Silver Mist
De Noorse muzikante Jenny Hval betovert op haar nieuwe album Iris Silver Mist met wonderschone klanken vol avontuur, die je meenemen op een bedwelmende en buitengewoon fascinerende luistertrip

Ik kwam de muziek van de Noorse muzikante Jenny Hval ruim tien jaar geleden voor het eerst tegen en kon er toen nog niet goed mee uit de voeten. Sindsdien is haar muziek stapje voor stapje wat toegankelijker geworden en ben ik steeds meer onder de indruk geraakt van haar muziek. Het zorgt er voor dat ik ieder nieuw album van Jenny Hval weer net wat mooier vind dan het vorige album en dat gaat ook weer op voor haar nieuwe album Iris Silver Mist. Het is een conceptalbum dat continu de fantasie prikkelt, maar dat ook een unieke sfeer creëert. Het is een stuk minder experimenteel dan de muziek die de Noorse muzikante tien jaar geleden maakte, maar het klinkt nog altijd heel bijzonder.

Ik heb een aantal jaren geworsteld met de muziek van de Noorse muzikante Jenny Hval. Haar eerste albums intrigeerden me absoluut en waren bij vlagen ook zeker mooi, maar het waren ook albums waar ik veel te vaak geen chocola van kon maken, waardoor ik ze uiteindelijk toch liet liggen.

Het veranderde in 2016, toen Jenny Hval haar album Blood Bitch uitbracht. Het is een album dat ik pas ontdekte nadat het in meerdere jaarlijstjes was opgedoken, maar vervolgens liet ik me snel overtuigen door de bijzondere mix van elektronische muziek, klassieke muziek en avant-garde en de al even bijzondere zang van Jenny Hval.

Sinds Blood Bitch zijn de albums van de Noorse muzikante steeds iets toegankelijker geworden, waardoor ik The Practice Of Love uit 2020 en Classic Objects uit 2022 nog wat makkelijker omarmde dan Blood Bitch uit 2016. Toegankelijk is in het geval van Jenny Hval overigens een zeer relatief begrip, want voor dertien in een dozijn popsongs ben je bij haar nog altijd niet aan het juiste adres.

Het deze week verschenen Iris Silver Mist is een stuk minder experimenteel dan de vroege albums van Jenny Hval en is weer net wat toegankelijker dan Classic Objects, maar iedereen die op zoek is naar hitgevoelige popsongs die na één keer horen voorgoed in je hoofd zitten, kunnen waarschijnlijk niet overweg met het nieuwe album van Jenny Hval.

De basis van de meeste songs op het nieuwe album van Jenny Hval kreeg vorm tijdens de coronapandemie. De muzikante uit Oslo raakte geïntrigeerd door de wijze waarop geuren verbonden kunnen zijn met herinneringen. Het levert met Iris Silver Mist een conceptalbum op over geuren en herinneringen en ik vind het een bijzonder mooi album.

De geuren moet je er uiteraard zelf bij verzinnen, maar het nieuwe album van Jenny Hval prikkelt wel een aantal andere zintuigen. In de openingstrack hoor je fraaie atmosferische klanken, bijzondere ritmes, uiteenlopende natuurgeluiden en de opvallend mooie zang van de Noorse muzikante, die haar stem ook gebruikt als instrument.

In de openingstrack is er ook weer direct de combinatie van ingrediënten die makkelijk het oor strelen en ingrediënten die de fantasie prikkelen. Het zijn ingrediënten die terugkeren in meerdere songs op het album, hier en daar gecombineerd met bijzondere elektronica, die varieert van nostalgisch tot futuristisch.

Ik zal de muziek van Jenny Hval op Iris Silver Mist niet snel experimenteel noemen of in het hokje avant-garde stoppen, maar alledaags is het album geen moment. Jenny Hval klinkt echt totaal anders dan op haar vroege albums, maar haar muziek is, ondanks het wat toegankelijkere karakter, nog steeds avontuurlijk en verrassend.

Ik moest nog wel even wennen aan haar vorige albums, maar Iris Silver Mist vond ik eigenlijk direct mooi. Het is een album met een duidelijk Scandinavische sfeer, maar het op het legendarische 4AD label verschenen album herinnert ook aan een aantal in het verleden op dit label verschenen albums, zeker wanneer wat ambient achtige klanken domineren.

Iris Silver Mist is soms bedwelmend of sprookjesachtig mooi, maar soms ook vervreemdend en ongrijpbaar. Ik heb lang moeten wennen aan de muziek van Jenny Hval, maar hetgeen dat ze laat horen op haar nieuwe album is bijzonder indrukwekkend en echt wonderschoon. Erwin Zijleman

O jee. Hoeveel sterren moet je geven voor dit album? Ik weet het eigenlijk niet.

Ik heb even het regelingenboek gecheckt, en naar het schijnt mag je dat dus gewoon helemaal zelf weten.

Weer een betoverend mooi album. Live heb ik vorig jaar volgens mij al het een en ander voorbij horen komen tijdens het concert op Rewire. To Be a Rose is voor mij wel echt een skip-nummer, die vind ik vrij irritant. Maar er staan ook een heel aantal pareltjes op, favoriet is momenteel A Ballad. Heb het gevoel dat nog veel te ontdekken valt in dit album, hij kan op de langere termijn zeker nog stijgen.

Ik heb gisteren mijn vinyl pas binnen gekregen uit de UK en had mezelf voorgenomen om tot die tijd bewust nauwelijks iets van het album te beluisteren. Gisteren en vandaag ein-de-lijk aan de bak.
De eerste luisterbeurten vragen echt om veel aandacht en weinig afleiding door de omgeving. Dit album moet je voelen en ruiken. Het is niet in een hokje te stoppen als het gaat om genre. Er gebeurt eenvoudigweg te veel verschillends. Een kunstwerk wat vanuit meerdere invalshoeken een andere schoonheid prijs geeft. Dat maakt het album wat moeilijker te doorgronden en het vormen van een goed oordeel kost daardoor absoluut meer tijd.
Omdat de geschikte momenten om dit te draaien voor mij niet voor het oprapen liggen kan dit nog even duren. Maar de interesse is nu al zeer groot en eerste ervaringen zeer positief.
Als zeer groot 4AD fan ben ik het wel eens met Erwin; Jenny past bij het label, maar dan in het bijzonder bij muziek die ze vroeger uitbrachten zoals ten tijde van bijvoorbeeld Heidi Berry.
Het is geen album voor het grote publiek en eerlijk gezegd ben ik daar wel blij mee. Ik vind het heerlijk om eigen pareltjes te koesteren die ik met niet al té veel mensen hoef te delen. Dit kan er weer eentje worden…

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #13 JENNY HVAL - IRIS SILVER MIST

Na het (voor Jenny’s doen) toegankelijke ‘Classic Objects’ uit 2022 gaat ze opnieuw de meer experimentele tour op met ‘Iris Silver Mist’. Er passeren terug wat meer ambient en spoken word passages tussen het song-gerichte materiaal en toch blijft het allemaal vrij behapbaar. Vooral het synthesizerwerk is erg mooi, en de combinatie met Jenny’s typerende stemgeluid zorgen ervoor dat dit een aangename dreampop-plaat geworden is. De twee eerste tracks ‘Lay Down’ en ‘To Be A Rose’ vormen samen met de zweverige afsluiter de hoogtepunten voor mij, maar het niveau zakt nergens echt in.