Dit is dan weer depressieve Black Metal. Weinig is over ze bekend. Wat wel bekend is is dat Nattramn, de vocalist is opgenomen in een psychiatrisch inrichting. Naja, lekker dan, dan kan je ook geen optredens doen. Al is het bedenkelijk of ze dat al van plan zijn geweest.
Pierce Me is misschien wel de beste track. De track begint met een mooi, accoustisch intro. Op 1:48 word de geniaale zang (mm, het word omschreven als "extreme falsetto-scream", maar daar heb ik niet echt verstand van, het klinkt vooral als iemand die in een psychose zit) ingezet en word het Black Metal. Redelijk snel, maar wel met gevoel voor melodie. 6:11 gaat het weer even accoustisch, dat is vooral gedaan zodat het stuk daarna lekker te laten knallen. Daarna gaat hij trager, en trager en sluit hij af.
Sterile Nails and Thunderbowels begint met een desolaat intro. Het rare is dat het, als de gitaren worden ingezet, de track opeens een stuk zachte en naar de achtergrond klinkt. Productiefoutje?. Dan word de zang weer ingezet. Wat opvalt is dat er 2 zangers aan het zingen zijn. De track is veel meer mid-tempo. Daarna krijg je weer de donkere gitaren van de intro. Dan zingt hij opeens heel anders, veel lager, alsof hij probeert een gruntje te doen. Het vette is dat, verder in de track, de zanger zo zingt dat hij bijna in snikken uitbarst. Kippenvel!. Ook top dat de track dan heel minimalischtisch klinkt zodat het de zang des te beter eruitspringt. Dan gaan de gitaren weer op een redelijk snel tempo naar de volgende track. Maar er volgen nog wel enige melodie en tempowisselingen. Het nummer staat ook op Youtube

Maar hij is redelijk grof, dus niet voor iedereen bedoeld.
Taklamakan begint met een drumintro. Daarna een mooie melodie. De track gaat in redelijk tempo door en er komen ook weer de hoge vocalen bij. Zo gaat de track een beetje in zijn geheel, maar denk niet dat het daardoor saai is, integendeel. De melodieen en vooral de zang houden de aandcht er goed bij. Op het eide komt er nog een veel langzamer gedeelte bij waarbij het lijkt alsof Nattramn, stikt, en daarna gaat hij nog vaag verder kreunen, wat lager dan normaal.
The Slow Kill in the Cold begint met een lage orgel. danbegint de zanger en de drums, maar het gaat op redelijk traag tempo door, en de orgel hoor je ook nog. Ook komen er melodie bij en dan opeens gaat het snel, maar door de productie valt je dat eerst niet heel erg op. IIEEEEEEEEEEEEEEEHHHHHHH, AAAAAOEOOOOOOOOOOOOEEEEEEHHHHH, AAAAAAOEEEEOOOOOHHHHH (ik heb hier de teksten niet). Echt vet, die vocalen. Op 5:45 gaat het weer trager en probeert iemand iets te zeggen via een sample. Oeh, mooie melodie. Dan gaat de muziek naar mid-tempo. op het eind hoor je ook nog een gruntje, en sluit het af met de orgel.
I Shall Lead, You Shall Follow begint met een coole gitaarpartij. Dan gaat de muziek weer lekker snel, en oeh, er komt weer een erg mooie melodie voorbij. Deze track is qua melodieën en gitaargeluiden de mooiste. En op
Pearce Me na de beste track. Op ongeveer 04: 18 word de track accoustisch en lijkt het alsof Nattramn in snikken gaat uitbarsten en zingt hij erg gevoelig. 05:35 ze spelen weer op een snel tempo. om 06:40 komt er weer een mooi melodie om de hoek kijken.
De cd sluit af met
Sons of Sion. Het enige wat je hoort is een piano die alleen maar zware stukken speelt. Eigenlijk heel gevoelig.