Annahstasia - Tether (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Annahstasia - Tether - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Annahstasia - Tether
Annahstasia beschikt over een bijzondere stem, waaraan je misschien even moet wennen, maar eenmaal gewend blijkt het prachtig ingekleurde Tether zowel in muzikaal als vocaal opzicht een buitengewoon fascinerend album

De van oorsprong Nigeriaanse muzikante Annahstasia (Enuke) heeft de tijd genomen voor haar debuutalbum en levert deze week met Tether een heel bijzonder album af. Het is een album met invloeden uit de folk, jazz en soul, dat in geen van deze hokjes precies past. De muziek op het album is subtiel, maar zit vol fraaie details. Hetzelfde geldt voor de bijzondere stem van de muzikante uit Los Angeles. Het is een stem waaraan ik even moest wennen, maar die ik inmiddels bijzonder mooi vind. Het is een stem vol gevoel, die net als de muziek op het album meerdere kanten op kan. Tether wordt momenteel stevig bewierookt en dat is echt volkomen terecht.

Nieuwsgierig geworden door een aantal hele positieve recensies begon ik aan de beluistering van Tether van Annahstasia. Al na een paar noten wist ik dat ik energie en tijd zou moeten steken in het album, want Annahstasia Enuke beschikt over een bijzondere stem en het is een stem waar je van moet houden.

Dat deed ik in eerste instantie niet, want de stem van de muzikante uit Los Angeles, California, die overigens Nigeriaanse wortels heeft, is niet het soort stem waar ik normaal gesproken voor val. Het is een doorleefde en wat ruwe stem, die niet goed past bij de leeftijd van Annahstasia (30) en die bij mij in eerste instantie wat tegen de haren in streek. Toch wel enigszins tot mijn verbazing duurde dat maar heel even, want na twee of drie tracks was ik gewend aan de bijzondere stem van Annahstasia Enuke en na Tether een paar keer gehoord te hebben vind ik het album echt prachtig.

Voor het album werd een beroep gedaan op meerdere producer, maar het debuutalbum van Annahstasia is voorzien van een behoorlijk sober geluid. De muzikante uit Los Angeles heeft in veel songs op het album genoeg aan een akoestische gitaar en wat pianoakkoorden, maar in een aantal andere tracks worden subtiele maar bijzonder mooie en trefzekere accenten van onder andere blazers toegevoegd.

Annahstasia wordt in een aantal recensies de grote belofte van de folk genoemd en daar is wat voor te zeggen wanneer ze kiest voor behoorlijk sober ingekleurde songs. Op hetzelfde moment is de stem van de Nigeriaanse muzikante geen stem die je makkelijk associeert met folk en ook de muziek klinkt lang niet altijd folky, zeker niet wanneer de klanken wat voller en atmosferischer worden.

Bij de stem van Annahstasia moet ik vooral denken aan een aantal grote jazz- en soulzangeressen, zonder direct namen te kunnen noemen, en dat zijn andere genres die hoorbaar zijn op Tether. Ik zou het debuutalbum van Annahstasia geen folkalbum noemen, maar ook niet direct een jazzalbum of een soulalbum. Laat ik het er maar op houden dat de muziek van Annahstasia een uniek karakter heeft.

Dat hoor je in de muziek en vooral in de zang, die soms in meerdere lagen zijn opgenomen, maar je hoort het ook zeker in de songs, die behoorlijk complex zijn, zeker wanneer Annahstasia kiest voor wat langere tracks. De Nigeriaanse muzikante kreeg al op haar zeventiende een platencontract en heeft lang gewerkt aan de songs op haar debuutalbum. Dat hoor je, want bij beluistering van Tether vallen continu mooie details op.

De muziek zit vol met dit soort details, maar je hoort het bijzondere vooral in de stem van Annahstasia. Het is een stem die alle kanten op kan en zowel zacht kan fluisteren als krachtig kan uithalen. Het is een wat ruwe stem, maar de zang van Annahstasia is bij vlagen ook alleen maar heel mooi. De Nigeriaanse muzikante zingt met veel souplesse en precisie, maar stopt ook heel veel gevoel in haar stem.

Heel even dacht ik dat het niets voor mij was, maar eenmaal gewend aan de zang is Tether in razend tempo gegroeid. Het blijft lastig om Tether in het juiste hokje te duwen, maar dat Annahstasia een grote belofte is voor de toekomst is ook wat mij betreft zeker. Neem vooral de tijd om even te wennen en door te bijten, je krijgt er een echt prachtig album voor terug. Erwin Zijleman

Net deze week tickets gekocht voor optreden in de Trix, voor wat ze tegenwoordig een prijsje noemen. Dat deze geen grote carrière krijgt zou ik niet snappen. Haar stem is een echt wapen dat doet denken aan Tracy Chapman, maar dan Tracy chapman gemengd met Nick drake.

Ze kreeg trouwens al op haar 14de een contract maar ze wilden haar kneden naar een R&B zangeres, zo hoge uithalen en zo. Dat wou ze niet. Siert haar.

Waanzinnig sterke plaat, inderdaad haar stem doet wat aan Tracy denken, maar de producties zijn veel spannender. Ze gaat (hopelijk) een grootte carrière tegemoet.
Nog even door luisteren om tot een slot som en beoordeling te komen maar dit is wel echt fraai zeg!

Net gemerkt dat ik tickets heb voor haar en John Maus op dezelfde dag en dezelfde plaats. Typisch

Ai dat wordt kiezen. Ik zie dat ze ook in Paradiso staat,.maar dat is al stijf uitverkocht.

Wonderschoon! En zo dom; ik had gezien dat er tickets te koop waren maar dacht 'komt later wel', nu idd uitverkocht. Oliedom!

Ik kwam de naam Annahstasia tegen op een lijstje met favoriete nummers van 2025 van Chelsea Wolfe en was, puur afgaand op de naam, benieuwd wie er schuilging achter een naam met een andere spelling dan die van de blonde, brildragende zangeres waarvan sommige mensen dachten dat het een man was. En dat was geen domme zet. Ook deze zangeres heeft een authentieke, doorleefde stem die na enkele luisterbeurten bij mij in de smaak valt. 'Believer' en 'Waiting' hebben al een plekje gevonden in een nieuwe playlist.