Er komt van alles voorbij op dit album; Lonely Woman van Ornette Coleman, in wiens band Charlie en Paul elkaar zo ongeveer ontmoet zullen hebben, het prachtige en gevoelige Sandino en het al even meeslepende Silence (in deze versie is de bas van Charlie in de lead, geweldig!!) verschenen al eerder onder de noemer van jazz collectief Music Liberation Orchestra, de mooie shuffle van Herbie Nichols, enkele bijdragen van Paul en zelfs een compositie van (destijds) aanstormend pianotalent Geri Allen. Ze voelt ondanks de generatiekloof de wat oudere heren in dit trio perfect aan en dat alles maakt dit een 5,0 sterren album, een van de absolute toppers in mijn uitdijende Haden collectie zelfs.