Ole-Henrik Moe - Ciaccona / 3 Persephone Perceptions (2007)

Oke wie heeft hem al?

Ik ken alleen het persbericht van de Rune Grammofon site:

le-Henrik Moe (1966) is a composer and musician of extraordinary talent and originality who has never really found his place inside the various music scenes in Oslo and Norway. Too extreme even for the most openminded in academic music circles, his likeminded will most likely be found among followers of sound artists like Deathprod, Maja Ratkje and Lasse Marhaug or composers like Scelsi, Feldman and Varese. This double cd contains some of the most extreme solo violin music ever written, performed and recorded. Two pieces lasting 40 and 43 minutes, both pushing the performer to the edge when it comes to endurance and concentration. For the recording of these pieces the composer, himself a more than capable violinist, was happy to leave the difficult task to Kari Rønnekleiv, an accomplished player perfect for this kind of challenge. Liner notes by Cecilie Ore and Rolf Wallin.

Release: 01.10.07



je kunt je voorstellen dat ik hier razend benieuwd naar ben. maar ik kan m (afgezien van hun site) nergens bestellen, ik heb nog geen enkele review gelezen en het is te duur om blind te bestellen (159 NOK + shipping).

Wie helpt me?

Ik ben ook al op zoek, maar kan hem ook nog nergens vinden, ben ook heel benieuwd

Niemand? Sietse? paalhaas, Bubbachups?

nog niets

Dan wordt het volgende maand een blinde aankoop en horen jullie mijn reactie hier wel.

het onderzoek is nog steeds gaande hoor

Ik heb 'm nog nergens zien liggen ofzo en via de gebruikelijke mailorders is hij pas begin november beschikbaar. Ik kan dus hooguit zeggen dat de beschrijving er zeer interessant uit ziet...

Moraal van het verhaal: als jij dat ding nu gewoon even besteld via Rune dan horen wij wel of het de moeite waard is.

voor

Ik heb hem

Ik denk dat ik hem vandaag nog wel ga luisteren

Ik ook! ( )

vooralsno alleen de 3 Persephone Perceptions geluisterd en dat klonk erg goed. Hoe schel en vals de muziek af en toe dreigt te klinken, de compositie wordt niet uit het oog verloren. Aanrader!

4*.

Hoewel het gauw schel, vals of hakkelig klinkt, hoor ik de kunst en emotie tussen de regels. Zelfs kans op méér. Bijzonder schijfje voor de avantgarde diehards

Zo deze release heeft nog een Noorse Grammy gekregen in de Contemporary Music categorie. Gefeliciteerd dan maar

"Een verborgen structuur is sterker dan een zichtbare". Deze citaat staat in de mooie digipack en is zonder meer van toepassing op deze dubbel CD van avant-garde componist Ole-Henrik Moe. De twee schijven in de mooie digipack bevatten elk een solovioolconcert, één ten ere van zijn overleden viool-leraar en de andere brengt zijn nostalgische kinderjaren over. What else is new?

Het zijn geen gewone vioolconcerten. Het zijn de aller-moeilijkste muzikale stukken die ik ken. De bakken noise uit het land van de rijzende zon, de meest brutale grindcore, of de “machinegeweer-jazz” van het Peter brödzmann Octet meegenomen.

De eerste keer dat de cd’s van het prestigieuze Noorse jazz/elektronica/avant-garde label Rune Grammofon zich een weg vinden naar je stereo zal je walgen. Rillingen over je rug. Pretentieuze, arty-farty bagger. Je talentloze buurjongen maakte dit op opa’s oude viool tijdens een verkleedpartij op zolder. Wat je hoort een solo-viool, snijden alsof iemand zijn nagels over het schoolbord haalt. Of lukraak maar wat noten aan slaan. Het is dissonant, ánotaal en helemaal niet genietbaar.

Maar oh boy, ga er goed voor zitten, bevrijdt je hoofd van alle vooroordelen en probeer te bevatten wat de structuur is. Wat het verhaal is achter de dissonantie. Er is een virtuoze violiste bezig die stukje bij beetje melodie, textuur en vorm prijs geeft. Een verborgen structuur…

Objectief helpt het niet mee aan de intrinsieke kwaliteit van de muziek (als er überhaupt al zoiets bestaat), maar je weet het vast nog wel van je eerste baantje: zodra je ergens veel tijd en energie in steekt en het beloond je, koester je het des te meer. Misschien overschat ik daardoor de muziek een beetje. Toch zou ik hier een hoge score aan willen hangen. Dit is heel bijzonder.

4,5*

en echt niemand... je weet niet wat je mist heur

gisteren eerste deel geluisterd. Klinkt moooi.
Nog geen cijfer, maar die komt nog wel...