Terence Blanchard - 25th Hour (2003)

Blanchard score die intrigeert door de wisselwerking tussen Groman's feestleven, door swingende, relaxte jazz tegen de ernst van zijn lot door een stel violen die het hoofdthema vormen.Blanchard's Malcolm X schiet te binnen.Maar de verschillen liggen in het gebruik van percussie en etnisch element.Na Goldsmith met zijn eerbetoon aan 11 september op The Last Castle score, nu Blanchard voor 25th Hour in ''Ground Zero''.Het voelt zo intiem en eenzaam, met een etnische vocaal die de terrostisten voor stelt en fluit en pijpen voor de politie en brandweer van de stad.Ook zet de componist weer de trompet solo's in, maar met een minder effect als in Malcolm X.4.5 sterren

Je voelt vooral de spanning door de muziek. Is het de spanning voor de naderende gebeurtenissen ?

Ik vond het bijzonder gedaan, het maakte het sinistere verhaaltje nog effectiever. 4*

Die FK die begint het steeds meer door te krijgen

Ik kende het prachtige hoofdthema van deze film al, en dat levert niets aan kracht in als ik het herhaaldelijk hoor langskomen op cd. Toch vind ik dit een lichtelijke tegenvaller, natuurlijk ook deels door de hoge verwachtingen. Het loodzware hoofdthema is zoals gezegd een nummer waar je niet snel genoeg genoeg van kan krijgen, maar verder bevat de score wat te weinig. Wat jazzy stukjes, wat rustige stukjes, maar uiteindelijk draait het toch wel heel erg om één muziekje. Dat is dan wel erg goed, maar daarmee red je het geen uur om een topalbum af te leveren. 3,5*