MTM Music Vol. 2 (1997)

Volgens mij koste deze nieuw 9,95 florijnen anno 1997, terwijl een nieuwe cd normaal al snel 40 guldens koste. Dus ik nam deze sampler mee en was vooral onder de indruk van de nrs door Robert Tepper en Baton Rouge. Ten ben ik dan weer geen fan van geworden, later wel albums aangeschaft van Axe, Dare, Harlan Cage, Loverboy en Rick Springfield (hier onder de naam Sahara Snow). Dit soort melodieuze hardrock en AOR was commercieel zo dood als een pier, dus ware liefhebbers daar bij MTM.

MTM (mede opgericht door voetballer Thomas Häßler) was vooral in het begin een interessant label. Later werden de releases minder van kwaliteit en zo ging dat logischerwijs ook met de compilaties.

Deze "Vol. 2" heeft veel nummers die wel aardig tot goed zijn. Het beste nummer komt voor mij van Loverboy; "Domino" (of "Domino Effect" zoals op hun album "VI") blaast bijna alle andere nummers weg. Mooi het verleden naar 1997 gehaald destijds. En dat is oorspronkelijk een bonus track voor Japan geweest, het beste nummer! Ik ben blij dat ik het op CD heb. Dare doet het verder goed, ook Sahara Snow, waar Rick Springfield (met Tim Pierce) nog hi-tech rock brengt, wat hij nu al jaren niet meer doet. Robert Tepper's nummer sluit vreemd genoeg goed aan bij die van Loverboy, al is het met minder velheid gebracht. Ten heb ik hoog zitten, vooral Ten van de jaren 90. Het galmt wel heel erg de versterker uit. Maar dat is het mooie van die tijd: bands in dit genre hadden allemaal zo hun eigen geluid (dus niet zoals het gros hetzelfde klinkende platen van Frontiers Records tegenwoordig). Mark Spiro (R.I.P.) deed hier een beetje voor het laatst zijn A.O.R. muziek, dat hij hierna steeds meer losliet. Dan is er nog alleen Harlan Cage dat me doet opveren. Wat en klasse act was dat toch! (R.I.P. zanger Larry Greene).

Ik mis Steelhouse Lane heren! Die moeten toch echt bij de beste nummers van dit album vermeld worden. Met geweldenaar Mike Slamer als gitarist zijn hun beide albums 'must haves' voor elke melodic hardrock liefhebber.

Zo is dat! Ik heb Steelhouse Lane - en aansluitend vrijwel alle projecten waar Mike Slamer bij betrokken is geweest; stuk voor stuk aanraders - ook mede door deze verzamelaar leren kennen. Ik heb deze CD-serie inmiddels niet meer, want er staat ook teveel werk op dat ik maar zeer gemiddeld vind. Maar destijds waren deze goedkope verzamelaars toch een beetje een wegwijzer in het magere aanbod van melodic rock-bands, een genre dat ik die dagen - en nog steeds trouwens - volledig ondergronds was gegaan.

MTM - inderdaad opgericht door de Duitse voetballer Thomas Hassler - was in die dagen een van de weinige labels die zich hier sterk voor maakte. Naast Music For Nations, Now and Then en het toen opkomende Frontiers, dat zou uitgroeien tot het toonaagevende label op dit gebied in de 21ste eeuw. Al zit ook daar veel kaf onder het koren.

En je had ook nog het Atenzia label, waar ik veel van verwachte, maar helaas, na een mooie start met 101 South, Harlan Cage(!) en Arc Angel Cannata, was de koek gauw op en werd het minder en minder....

Nog niet genoemde bands van deze verzamelaar: Tower City, een mij verder onbekend gebleven gezelschap, dat met het bijbehorende album A little bit of fire toch een meer dan acceptabele AOR-plaat afleverde. En Cita, een band die voor mij onbekende redenen later verder ging als Guild of Ages. Het hierop voorkomende Silent soldiers (weliswaar in een live-uitvoering) sprak mij dusdanig aan dat ik er uiteindelijk twee albums van heb aangeschaft.
Waarbij het - ik geef het toe - wel hielp dat die beide albums destijds voor een zacht prijsje in de kelder (en dus de afprijsbakken) lagen bij het toenmalige Van Leest. Niettemin heb ik die albums nog steeds, wat betekent dat ze alle opruimrondes tot dusver overleefd hebben en ik ze dus goed genoeg vind om in de collectie te houden.

Deze CITA moest hun naam veranderen doordat er al de Nederlandse boy band met dezelfde naam was, CITA (Caught in the Act).

Ah, vandaar. Ja, dat verklaart natuurlijk wel het een en ander. Die boyband kreeg in eigen land nauwelijks voet aan de grond, maar was wel heel populair in Duitsland. En laat dat nou net de grootste afzetmarkt voor dit soort rockmuziek zijn...

Ik heb deze compilatie nog es opgezet. Ik was Stun Leer (omgekeerd Reel Nuts...) met "Go, Don't Go" helemaal vergeten. Het doet me ergens denken aan het betere werk van Strangeways.

Nooit in de gaten gehad, ik zal eens wat meer achterstevoren moeten gaan lezen.....

Nou idd

Zit al jaren im een mapje, wat regelmatig meegaat in de auto, of zelfs op vakantie.
Daarom heb ik hem maar toegevoegd na al die jaren eens een keer. Ik zal dat ook met de rest van de MTM verzamel-CD'.s proberen
Eigenlijk staat er geen een slecht nummer op natuurlijk.
Maar de beste vind ik die van Dare, Loverboy, Tower City, Baton Rouge, Sahara Snow, Ten en Cita(!).
Mapje maar weer eens opzoeken.