Terence Blanchard - Malcolm X (1992)

Jazz muzikant Blanchard wilde altijd al eens in de voetsporen treden van Duke Ellington, die ooit de overstap waagde van jazz naar jazzy filmscores. Spike Lee had vertrouwen in hem voor Mo Metter Blues, waarmee gelijk bleek dat Blanchard de affiniteit er voor had. Jungle Fever werd de tweede Lee/Blanchard combi. Hierna volgde Malcolm X. Blanchard composities, veelal melodieuze jazz muziek en hier en daar wat ouderwetse swingmuziek, werken uitstekend bij Lee’s visie. Met de ‘’Opening Titles’’ duikt Blanchard meteen diep in de gedachten van Malcolm X. Dit thema is het hart van Malcolm en verandert met diens gebeurtenissen in de film van toon. Emotioneel krachtig sterk materiaal. Wat opvalt is dat het qua instrumentatie soms een beetje leeg klinkt, dat door het zeer kleine intieme orkest wat de componist ter beschikking had. Bestaande uit allerlei verschillende culture orkestleden, was dit met in het achterhoofd de thema’s van de film, een zeer apart project. 5 sterren

Goedkoop in een tweedehands winkeltje gevonden en een beetje op de gok gekocht, wegens goede ervaringen met Blanchard. Ook deze score bevalt me. Heb de film niet gezien, allicht vind ik het dan nog krachtiger, voorlopig geef ik het 3,5*. Mooie tempo- en sfeerwisselingen, het schommelt tussen harde blazers en sentimentele strijkers, maar weet me nog net te weinig echt te overrompelen voor een hoger cijfer.