Aesop Rock - Black Hole Superette (2025)

Iets meer dan anderhalf jaar na Integrated Tech Solutions, z'n minste reguliere album sinds Bazooka Tooth (uit 2003 alweer; wat een streak heeft die man erop zitten!). De nieuwe single 'Checkers' is niet heel bijzonder, maar zou in de context van het album wel op z'n plek kunnen vallen. Toch vrees ik een beetje dat Aesop Rock de kant van Slug/Atmosphere op gaat: niet meer zo kritisch op zichzelf en dat deels verbloemend door gastartiesten uit te nodigen. (Al blijft Atmosphere gewoon goed en dat verwacht ik van Aes ook.) Over gastartiesten gesproken: voor zover heeft-ie alleen niet met Euclid eerder samengewerkt, maar verder zijn het precies de gasten die je zou verwachten. Sterker nog: had Rob Sonic ook nog wel verwacht, maar verder geeft dat lijstje wel aan dat het me zou verrassen als Black Hole Superette zou verrassen. Maar nu is het wel even mooi geweest met online klagen over een van mijn favoriete artiesten. Ben waarschijnlijk gewoon een beetje chagrijnig omdat de boy nooit op m'n interviewverzoeken reageert. Peace out.

Toch een keurige vier sterren zie ik, Slowgaze, dus met je Atmosphere-vrees valt het vooralsnog mee, toch?

thomzi50, het is precies als met Atmosphere: twee artiesten die een hele trits 4,5* en zelfs 5*-platen hebben gemaakt, en inmiddels op een prima 4* zitten. Het is kwalitatief nog steeds goed en ik rond met liefde naar boven af, maar de magie is er inmiddels vanaf. Behalve dat de zijprojecten en samenwerkingen van Aesop Rock niet altijd even spannend waren (The Included en de eerste Haily Mary Mallon waren echt zeventjes), vond ik Integrated Tech Solutions echt 's mans minste album sinds Bazooka Tooth. Maar nu ook: goede beats, fijne flows, een paar fijne verhalende beats en ook nog eens fijne gastartiesten.

Erg benieuwd naar het album; helemaal door de dope genoteerde features.

Ik kwam alleen even snel zeggen dat de track "SO BE IT" met OME; al echt keihard is! Misschien wel tofste hiphop track van het jaar dusver.

ah; dit heb ik met de laatste Danny Brown albums sinds ATROCITY EXHIBITION..

Dit is toch wel weer een heel fijn album geworden dat voornamelijk opvalt door de unieke producties. Meestal werkt dit; op een paar tracks na. "Movie Night" vind ik by far de zwakste track waar de productie en de uitvoering van Aesop een beetje hakkelig voelen. EWR daarna vind ik eigenlijk ook een zwakke broeder. Op dat moment maakte ik mij een beetje zorgen over de kwaliteit van het album, maar de sterke features en het sterke eind van het album maken veel goed.

Wederom een prima album, al heeft het album wat meer luisterbeurten nodig om te landen dan het “makkelijker verteerbare” ITS. The Red Phone springt er echt uit, fantastisch nummer.

Luister hier sinds verschijnen dagelijks naar, toch gewoon een erge fijne plaat weer. Wat presteert Aesop Rock toch ongelofelijk consistent op hoog niveau.

”Black Hole Superette is one of Aesop Rock’s most technically accomplished works to date”

Dit is misschien wel wat mij lichtelijk tegen staat bij de recente projecten van Aesop; het zit te goed in elkaar om het slecht of ook maar matig te vinden, maar echt bijzonder of spannend is het ook niet meer. Geen foutjes, geen gokjes, geen “laten we de yes, yes, y’all-sample erin gooien en zien wat er gebeurt’. De rauwe randjes zijn er al een tijdje af of zijn juist opzettelijk toegevoegd. Dit bewijst dat een constant hoog niveau ook vlak kan zijn.

Ondanks dat is het wel weer een lekkere trip die ik makkelijk opzet en steeds met meer plezier luister. Onmogelijk om dit laag te beoordelen (al
hing een 3.5 in de lucht). So Be It is trouwens wel één van de fijnste en meest opvallende Aesop-nummers van de laatste jaren!

Ja, dit is ook zo'n beetje mijn ervaring. Het is kwalitatief goed werk van iemand die precies weet wat hij doet, maar de echte sprankel ontbreekt. Die sprankel ontstaat meestal juist per ongeluk. De bekende - en beproefde - flows en productietechnieken laten duidelijk horen dat Aes misschien iets te diep in z'n comfortzone zit. Terwijl ik dit type dropt Lupe Fiasco z'n lekker rare verse. Ik had iets meer van die energie gewild.

Vind dit een kneiterhard album. Dat heb ik maar heel soms bij Aesop maar deze vind ik erg goed. Moet wel nog veel draaien om alles te vatten denk ik, heb daar vaak wel moeite mee bij hem.

Charlie Horse heeft iig duidelijk iets. Die ruim zes minuten vind ik sowieso positief. En de nummers zijn in z'n algemeenheid niet al te kort.

In de basis zit er iig een speels beatje onder dat aan Armand Hammer/Billy Woods doet denken, en elders in de playlist komt de naam Armand Hammer sowieso al voor. Van die muziek met een been in het (boom bap-)verleden, en het andere in het heden.

Het is duidelijk dezelfde scene. En gezien hun leeftijden (middelbaar) waren ze jong toen boom bap populair was.

De rest van het album moet ik nog horen.