In de jaren 80 leverde man nog wel eens aardig spul af. Feel My Pain is andere koek. Op zich is het idee erachter niet heel erg slecht. Feel My Pain staat vol met beenharde, gortdroge metalsongs die metersdiep in de jaren 90 staan. Paul Di'Anno zelf is nog altijd heel aardig bij stem. Alleen is de wetenschap van hoe je moet doseren kennelijk weggevroten door een onbekende hoeveelheid aan liters ale Hij maakt maakt met zijn ongecrontoleerde geschreeuw een zooitje van de zangpartijen in veel nummers. Iets meer beheersing was beter geweest. Bovendien lijden de nummers aan een chronisch eenvormigheidssyndroom. Ondanks het strakke spel en de agressie van een schuimbekkende hooligan, doet het saaiheidsspook al snel zijn intrede.