Pentesilea Road - Sonnets from the Drowsiness (2025)
mijn stem
5 stemmen
Italië
Rock / Metal
Label: Dutch Music Works
-
Ode to the Reflective Mind (5:25)
-
Inside Out (3:43)
-
Pulse (5:06)
-
Solitary Walk (5:18)
-
Aria (6:41)
-
Underground (5:19)
-
The Geometry of Nothing (7:22)
-
Mare Nostrum (7:00)
-
Worlds Apart (6:04)
-
The Other Corner (5:18)
-
Shrine (4:55)
-
Grave New World (6:09)
-
Septembers' Ghost (4:36)
-
Echo of Silence (6:30)
-
Remember, Now (4:21)
-
A Relentless Elegy of Laziness (4:27)
-
The River Bend (6:32)
-
The Physiopathology of Every Day Dream (8:14)
-
The Geometry of Nothing *
met Zak Stevens
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:43:00
0
geplaatst: 27 september 2025, 13:14 uur
Italiaanse hoogstaande ProgRock met metal invloeden. Dit is er wel een voor de fijnproevers hoor....
Maar er zijn wel 2 grote makkes aan dit album. Ten eerste zijn de hardere en softere tracks bijna allemaal in dezelfde mid-tempo. Dit maakt het album wel erg eenzijdig/eentonig. Ten tweede duurt het totaal wel erg lang (103 minuten). Gelukkig is het cd-album opgedeeld in tweeën van elk 9 nummers zodat je na 1 schijfje je wel effe genoeg ervan hebt.
Verder staan er geen echte hoogtepunten op maar ook geen echte fillers, of het zou de laatste instrumental The Physiopathology Of Every Dream kunnen zijn. Want die heeft wel een lange intro EN outro waardoor het eigenlijke nummer toch heel kort is.
Er wordt op hoog niveau gemusiceerd door de italianen waarbij iedereen goed zn zegje kan doen. De spil van dit gezelschap is de gitarist Vito F. Mainolfi die voor ene John Petrucci (Dream Theater) echt niet onderdoet maar de hoofdrol opeisen doet hij niet. Hij is de componist en arrangeer van het team en laat bv veel ruimte aan de toetsen van Ezio Di Ieso.
Zoals ik al aan het begin zei, dit is er een voor de fijnproever. Geen licht verteerbaar werk en wat eenzijdig, edoch deze heeft mij wel nieuwsgierig gemaakt naar een debut album. Deze duurt "maar" 71 minuten dus wellicht beter?.........
Maar er zijn wel 2 grote makkes aan dit album. Ten eerste zijn de hardere en softere tracks bijna allemaal in dezelfde mid-tempo. Dit maakt het album wel erg eenzijdig/eentonig. Ten tweede duurt het totaal wel erg lang (103 minuten). Gelukkig is het cd-album opgedeeld in tweeën van elk 9 nummers zodat je na 1 schijfje je wel effe genoeg ervan hebt.
Verder staan er geen echte hoogtepunten op maar ook geen echte fillers, of het zou de laatste instrumental The Physiopathology Of Every Dream kunnen zijn. Want die heeft wel een lange intro EN outro waardoor het eigenlijke nummer toch heel kort is.
Er wordt op hoog niveau gemusiceerd door de italianen waarbij iedereen goed zn zegje kan doen. De spil van dit gezelschap is de gitarist Vito F. Mainolfi die voor ene John Petrucci (Dream Theater) echt niet onderdoet maar de hoofdrol opeisen doet hij niet. Hij is de componist en arrangeer van het team en laat bv veel ruimte aan de toetsen van Ezio Di Ieso.
Zoals ik al aan het begin zei, dit is er een voor de fijnproever. Geen licht verteerbaar werk en wat eenzijdig, edoch deze heeft mij wel nieuwsgierig gemaakt naar een debut album. Deze duurt "maar" 71 minuten dus wellicht beter?.........
* denotes required fields.
* denotes required fields.