MARINA - Princess of Power (2025)

Afgelopen weekeinde keek ik op Youtube naar een optreden van MARINA in Chili, om me vast klaar te stomen voor het nieuwe opstapel staande album dat op 6 juni uitkomt. Wat een power en klasse straalt deze vrouw uit. Ze maakt het live helemaal waar. ,Gllashelder, toonvast en met een grote bezieling brengt ze haar nummers over het voetlicht.

Naar mijn idee een mega-talent met een stem die ze als mezo sopraan op diverse manieren in kan zetten.

Daarbij een groot talent die al haar nummers zelf schrijft, songs met een hoek en vaak melodiên en refreinen die niet meer uit je hoofd raken. Voorzien van teksten met een groot gevoel voor humor of met een maatschappelijke relevantie.

Kortom een groot talent in het moderne muzieklandschap. Wat mij betreft staat ze daar in de hoogste regionen.

Ik las een tijdje geleden dat ze regelmatig gebukt gaat onder terugkerende depressies, dat in ogenschouw nemend is het helemaal bewonderingswaardig om te zien hoe zij haar oeuvre heeft vormgegeven.

Haar clips zijn ook van grote klasse, Ook daarin regelmatig over the top,, maar ook gevoelig met filosofische ondertoon. Een zangeres die het waard is om haar werk breed onder de aandacht te brengen.

Zegt me niks, met haar naam associeerde ik dit met het Nederlandse levenslied. Niet dus, ik ga dit eens checken! Wat voor stijl kan ik verwachten?

Pure popmuziek zou ik zeggen, maar wel van het betere soort. Voorheen was ze bekend als Marina & the Diamonds (naar haar achternaam Diamandis).

Zeker de moeite waard RonaldjK, een vriend gaf mij in 2010 haar debuut album : "The Family Jewels", voor mijn verjaardag, ik kende haar niet. Toen trad ze nog op als Marina & The DIamonds, later in haar muzikale loopbaan wijzigde zij dat in MARINA. Ze is geboren in de UK, heeft een Griekse vader en een Welshe moeder. Bij de eerste luisterbeurt dacht ik oei wat is dit, echt overdonderend qua snelheid, arrangementen en hooks, maar na drie luisterbeurten was ik helemaal verkocht en ben haar vandaag dat moment stevig blijven volgen. Denk: influenced by the Sparks!!, Hoge originaliteit, een perfectionisme, dat hoor je en dat zie je in haar clips. Ze steekt graag de draak met de USA. heeft heel veel catchy uptempo vrolijke nummers met echt oorwurmen van refreinen, maar ze kan ook verpletteren emotionele songs brengen met zware thema's al liefde-dood-mesnelijkheid in de brede zin des woords.

Paar tips om een idee te krijgen :

Van het album Love & Fear : To Be Human

Van het album Froot : Savages, en het prachtige: Immortal

Van het debuutaLbum: I'm Not A Robot, Hollywood, Obesessions

Maar eerlijk gezegd heeft zij op haar intussen zes albums (zevende nu dus komende) geen enkel slecht nummer. Zij is wat mij betreft echt een ster.

Benieuwd wat je ervan vindt?

Haar debuut is na Body Talk misschien wel de beste pure popplaat ooit gemaakt volgens mij (Met Sia's We Are Born om de top 3 compleet te maken). Ben haar een beetje uit het oor verloren, maar de nieuwe nummers maken me toch wel weer nieuwsgierig. En Sparks als influence; geinige connectie!

Ik keek erg uit naar een nieuw album van Marina, maar de nummers die ik tot nu toe heb gehoord vallen mij erg tegen. Het psychedelische sausje op het vorige album beviel mij erg goed. Deze is niet volledig verdwenen, maar het recept lijkt behoorlijk aangepast.

No-nonsense popplaat met een aantal sterke nummers (vooral de opener, Cuntissimo en I U), maar ook wat ruwe diamanten die wat beter gepolijst hadden kunnen worden. Saai is het geheel zeker niet.

De liedjes vind ik op zich best wel aardig, maar de manier waarop het gebracht wordt gaat me gaandeweg de plaat steeds meer irriteren. Harde, blikkerige, hoekige beats en geluidjes. De hele plaat door. Weinig subtiel allemaal. Voorbeeld is I U... Melodie is dik in orde, liedje op zich is ook aardig, maar de verdere "instrumentatie" is zo lomp dat het met grote laarzen alle viooltjes kapottrapt. Misschien nog eens wat vaker luisteren, maar de eerste ronde valt me helaas niet mee....

Deze krachtige prinses doet waar ze zin heeft op dit album, en ook al is het af en toe even wennen aan die heul hoge stem, dat klinkt wel aanstekelijk, zeg.

In mei berichtte Roxy6 over dit album, maar door allerlei grote drukte had ik niet de rust of stemming om hier eens goed naar te luisteren.

Inderdaad "pure popmuziek" zoals Arrie aangaf. Dat is dus niet zo mijn ding. Ik zal mijn dochters (beiden volwassen) eens vragen of zij dit kennen, wellicht is dit meer op hen afgestemd.
Er zijn enkele nummers die ik wel aangenaam vind, allemaal met een oneven tracknummer: opener Princess of Power, Cuntissimo (die titel! ), Cupid's Girl, het openhartige Everybody Knows I'm Sad en Final Boss. Zonder uitzondering zijn ze uptempo en dat is wel mijn ding. Soms moet ik denken aan eurohouse zoals Sash! die in de jaren '90 maakte. Iets met de beats.
Met de teksten krijg ik de indruk dat ze de luisteraar regelmatig een kijkje in de ziel geeft, hetgeen vaker gebeurt in de huidige popgolf. Die openhartigheid is best wel stoer.

En verder kan ik er niet veel mee en zal ik mij van een sterrenwaardering onthouden. Maar wie niet vies is van popmuziek met dikke beats...

Ha RonaldJK, nu moet ik je wel zeggen dat dit nieuwe album -waarvoor ik nog geen recensie heb geschreven- mij ook een beetje zwaar op de maag ligt. Te electronisch en ook voor Marina's doen te eenzijdig. Er zitten inderdaad fraaie songs tussen, zeker die jij noemt.

Maar om een goed beeld te vormen raad ik je aan op enig moment een keer het album Fruit en het album Love & Fear te beluisteren. Op die albums komen haar kwaliteiten heel goed uit de verf.

En indien dit een te grote opgave is, dan misschien via You Tube / Spotify de nummers
Savages - Immortal - To Be Human, deze songs geven goed weer wat een geweldige act zij is.

Nee, ik ga de albums proberen. Is leuk af en toe, iets buiten mijn bubbel.

En natuurlijk is haar onvolprezen debuut het album waarbij ze nog Marina & the Diamonds heette, The Family Jewels is een heel fris, knisperig en hoogst origineel album.

De hierboven genoemde zijn van een later stadium.