Kemialliset Ystävät - Kemialliset Ystävät (2007)

Eerste luisterbeurt krijg ik meteen het idee wat ik al vaker bij deze lui heb gehad (als wel meer fonal dingen).
Veel geïmproviseer, maar zonder enig doel. Er zit veelal geen lijn in en dat vind ik vaak niet erg maar hier wel. Laten we gewoon loos wat geluiden bij elkaar werpen die totaal niets met elkaar hebben en vooral niet naar elkaar luisteren.
Alleen in het laatste nummer wordt een echt gespeeld en dat is eigenlijk ook het beste nummer van dit album. Als ze het album hadden opgebouwd als deze track zou het mogelijk wel eens een 4,5 kunnen worden. Maar helaas is dit het niet. Waardoor een magere 3 er nog maar net in zit.

Uiteraard ga ik het later nog wel eens een keer proberen, maar ik denk niet dat het veel meer zal worden dan dit.

Deze heeft flink wat luisterbeurten nodig gehad, maar wat een overweldigende luisterervaring is dit toch. Van begin af aan word je meegevoerd in een kolkende massa van geluiden, maar de georkestreerde chaos staat de zeggingskracht niet in de weg, je overgeven aan deze muziek staat garant voor een bijna spirituele ervaring van goedaardige experimentele ruimdenkendheid. De muziek is zoals gezegd chaotisch, maar gelukkig maken ze veel gebruik van repetitieve elementen zodat je tenminste nog wat houvast hebt. Ik ben misschien een beetje laat met het ontdekken er van, maar fonal heeft wel erg veel leuke dingen (zoals ook es, paavoharju en islaja). Ik moest maar eens op zoek gaan naar meer dingen er van.