Dit album heeft niet echt een "Krautrock" sound. Het doet mij meer denken aan de jams van Amerikaanse West Coast bands van eind jaren 60 (Grateful Dead, Jefferson Airplane en Quicksilver Messenger Service). Alleen aan de vocalen hoor je duidelijk dat het een Duitse band is. Duitsers die Engels zingen, het blijft behelpen.
Het is geen opzienbarend album. Het kabbelt lekker weg en is erg toegankelijk.
Anders dan bij Amon Düül II klinken de vocalen behoorlijk ingetogen.