Steve Vai - Alive in an Ultra World (2001)

Uitstekend album. Ik ben er werkelijk verbaasd over dat hier nog geen enkele reactie bij staat!
Nou, laat ik het eens uitleggen: De nummers op dit live-album zijn allemaal tijdens z'n toenmalige tournee door Europa geschreven met voor elk land een thema in gedachte. Hieruit heeft hij een dubbel-cd samengesteld die barst van originaliteit en virtuositeit en die heerlijk wegluisterd. Devil's Food is de Nederlandse bijdrage, maar is eigenlijk een gedeelte uit de Fire Garden Suite gelardeert met wat spontane, Zappiaanse momenten die een glimlach op je gelaat toveren. Zo breekt hij een snaar die ter plekke vervangen moet worden, waarbij de toetsenist even handig een riedeltje overdoet die voor het incident niet lekker uit de verf kwam. Daarna gaan ze een stukje improviseren tot Vai's hulpje de snaar heeft vervangen. Tussen al het inventieve gitaargeweld is er bij Vai altijd wel plaats voor wat luchtige momentjes .

5.

beetje vai moe, ik ken inmiddels zijn kunsten wel, en veel voegde vai niet meer toe aan zijn platen na fire garden

daarna meer van hetzelfde, meer gefriek, meer sensationeel gitaarwerk, maar me raken? nou nee dat niet

magoed, dit is live, misschien toch weer boeiend, al ben ik van mening dat vai alleen maar echt tot zijn recht komt in de band van zappa, en in de huidige zappa plays zappa tournee, wat meer zegt over zappa dan vai

Gezien jouw lijstje kan dit album denk ik wel een potje bij je breken.

heb ik een lijstje?sinds wanneer?

?

Sja, wat valt er nog te zeggen over dit album, behalve dat ik van mijn stoel wordt geblazen... elke keer maar weer...
Favorieten zat, maar "Whispering a prayer" is toch voor elke gitaarliefhebber een goddelijk nummer...

Kijk bijvoorbeeld maar eens op: http://www.youtube.com/watch?v=E07R8pYsJTs

Sjesis wat kan die toch gieren

doet me als vai liefhebber van eerste uur vrij weinig

jaja reetegoed maar zijn bekende manco geld ook hier

waarom hij er ook bij wil lopen als een wijf - joeptoep -is me een raadsel, maar dit terzijde

en uiteraard het aanstellerige gedrag - bij iedere noot die je aanslaat, al is het er maar 1, doen alsof je ter plekke al je emoties vrij laat stromen en het je raakt tot in het diepst van je ziel - hou daar nou eens mee op man!

zo bijzonder is whispering prayer niet, wat een (s)(g)chaapnummer

de rets van de plaat, ach, het is vai zoals we hem al jaren kennen, steengoed en allang niet meer vooruitstrevend

vai maakt allang geen platen meer voor zichzelf, maar voor een publiek, zijn ego immer strelend

ik zeg: satriani!!

alleen al hierom:

http://nl.youtube.com/watch?v=zzQb79IhoRE&feature=related

zzoo

Dat kan wel zijn, maar Vai heeft dit dan weer gedaan.

http://www.youtube.com/watch?v=D0QKbnCDW94

Misschien niet zo relevant, maar zooo cool!!!

Ik ben Vai-fan sinds ik hem zag op een videoband van het Guitar Legends In Sevilla '91 concert, waar hij met Brian May, Joe Satriani, Joe Walsh en Nuno Bettencourt te zien was en voor het eerst 'For The Love Of God' live speelde (aanrader!)

Ik heb "Alive In An Ultra World" al jaren willen kopen, maar het kwam er niet van omdat hij eerst te duur was en daarna out of print raakte. Nu heb ik 'm dan eindelijk gevonden en het is absoluut één van Vai's beste. Mooie composities met spetterend gitaarspel en (gelukkig) weinig zang. Met name 'Whispering A Prayer' en de laatste twee tracks van CD2 zijn geweldig.

Na deze plaat werd het allemaal wat minder. Vai ging steeds meer platen uitbrengen die alleen interessant zijn voor fans ("Mystery Tracks", "Various Artists", "The Elusive Light And Sound Vol. 1") en ook overbodige live-platen ("Sound Theories"). Het niet meer dan redelijke "Real Illusions: Reflections" (2005) is nog steeds zijn nieuwste studioplaat.

Ik ben overigens wel benieuwd naar zijn nieuwe live-DVD "Where The Wild Things Are", maar het wordt toch echt tijd voor een nieuwe studioplaat op het niveau van bijv. "Alien Love Secrets" of Phase I van "Fire Garden".

doe mij maar het niveau van zijn debuut als sologitarist

dit wil ik dan wel weer proberen na het lezen van je review, maar eigenlijk ben ik allang klaar met de man

Zeker doen, het is naar mijn mening veel beter dan bijv. "The Ultra Zone".

Ik ben "Flex-Able" ook steeds meer gaan waarderen. Toen ik als 16-jarige met hoge verwachtingen die CD kocht was ik toch een beetje teleurgesteld na al dat gitaargeweld op "Passion & Warfare" en "The 7th Song", die ik beide toen al helemaal had grijsgedraaid.

Nu draai ik zowel "Flex-Able" als Flex-Able Leftovers" vaker dan de meeste andere Vai-platen. Behoorlijk onderschat.

flex-able was en is niet onderschat, maar die indruk zou je krijgen als je idd met passion & warfare begint