Alison Goldfrapp - Flux (2025)

Voorganger The Love Invention deed me niet heel veel en daardoor stond Alison niet echt op mijn radar met haar nieuwe album Flux.

Toch wel nieuwsgierig geworden of het nu wat beter is. Maar nee. Ik mis de Goldfrapp magie.

Is het dan slecht? Welnee. Ik krijg hier een beetje de lichtvoetige Kylie-vibe bij en Kylie vind ik erg leuk, maar misschien is één Kylie wel genoeg voor mij

Maar even die vergelijking loslatend: dan is Flux gewoon een prima popplaat. Niks meer of minder. Eigenlijk net als The Love Invention. En Goldfrapp gewoon even vergeten dan maar (bij wijze van).

Best ok plaat, maar ik ga deze niet meer kopen. Ik heb alles van Goldfrapp, van LP's tot Maxi's maar na The Love invention ben ik gestopt. Dit raakt me niet meer.

Heb dit nu al meer gedraaid dan ik op voorhand dacht. Het is van die meticuleus in elkaar gedraaide pop. Het is echt niet slecht. Het gaat nergens diep, het is niets vernieuwend maar dat heb ik met al dit soort pop. Dit zit in dat gebied waar een Kylie zich inderdaad ook in begeeft. Als je het vergelijkt met Goldfrapp doet het mij het meeste denken aan Head First (de verwijzing naar Canada). Dat was ook zoiets dat ik niet echt voelde maar meer heb opgezet dan ik dacht, en uiteindelijk een één van mijn favorieten werd. Dus, ze heeft 5* platen afgeleverd en deze komt niet in de buurt van die. Toch een 3,5*

Van wat ik tot nu gehoord heb van de plaat vind ik het allemaal maar vlak klinken, terwijl ze met Will Gregory (Goldfrapp)heel wat spannendere platen heeft gemaakt. Dit doet me ook denken aan Head First. Wel gek want Alison heeft altijd aangegeven niet tevreden te zijn met die plaat, het klonk te commercieel naar haar smaak.

Ik had Flux uitgeroepen tot mijn Album van de Week (week 34), maar al snel bleek dat vooral uit nieuwsgierigheid. De plaat kabbelt voort in een midtempo waas: verzorgd geproduceerd, maar zonder echte spanning of memorabele songs. Waar Goldfrapp in haar band vaak scherp en verrassend klonk, voelt dit solowerk als vis noch vlees. Het nodigt niet uit tot herbeluisteren – voor mij blijft het bij een middelmatige indruk.

Beoordeling: 2★

Ailson Goldfrapp behoort tot mijn favoriete zangeressen, ofschoon ik haar liever met Will Gregory hoor. Tales of Us is nog steeds een geniaal Goldfrapp album. Flux is een herkenbaar Alison Goldfrapp album. Niet vernieuwend maar dat hoeft ook niet. Fijnste nummers: Strange Things Happen, Reverberotic en UltraSky.

Reverberotic is een fijne dancetrack en zo zijn er nog wel een paar. Maar het geheel is toch wat te niksig voor mij. Muziek voor in de kledingwinkel