J. Fredrik Andersson - Artemis (2024)

Altijd interessant om artiesten te vinden die een bepaald herkenbaar geluid levend houden. Naast de steeds populairder wordende Finse muzikant Kebu (Sebastian Teir), is daar een aantal jaren geleden ook de Zweedse J. Fredrik Andersson bijgekomen, die hoorbaar, net zoals Kebu, duidelijk beïnvloed is door de muziek van Jean-Michel Jarre.

Het mini-album Artemis moet dan ook wel een ode zijn aan de muziek van de Fransman; de muziek is vrijwel identiek aan Jarre, maar bepaald niet slecht te noemen. De muziek klinkt meeslepend en toegankelijk en het is duidelijk dat Andersson gevoel heeft voor het creëren van sterke thema's, die opbouwend zorgen voor sterke juweeltjes.
Af en toe speelt Andersson wel héél erg leentjebuur door bepaalde thema's erg sterk te laten lijken op bekende synthesizer-klassiekers zoals "Artemis IV", die erg lijkt op Jarre's "Equinoxe, Pt. 7". En ook afsluiter "Artemis V", lijkt qua opbouw ergens ook wel op wederom Jarre's "Chronologie Part 1". Echter moge duidelijk zijn, dat Andersson dit expres heeft gedaan.

Het punt is dat "Artemis" gewoon erg goed in elkaar steekt. Gevoel voor sterke thema's en melodieën hebben continu de overhand, wat dit mini-album heel erg fijn en aanstekelijk maakt door keer op keer weer af te spelen.

Van alle navolgers die de muziek van Jarre, maar ook Vangelis en Tangerine Dream, nieuw leven inblazen op een manier dat het ook nog eens écht gaat om kwalitatief goede muziek componeren die memorabel blijkt, mag wat mij betreft zich nu ook J. Fredrik Andersson scharen.
Ja, toegegeven, het klinkt absoluut alsof de beste man alles bij elkaar gejat heeft, maar hij weet er wat mij betreft toch mee weg te komen, omdat het vanuit een oprecht gevoel voor nostalgie en tegelijkertijd met de kwaliteit van het maken van goede muziek met het hart op de juiste plaats is gedaan. En dat krijgt niet iedere navolger van het maken van specifiek dit soort muziek voor elkaar. Het moet maar net 'klikken' als het ware.

Ik hoop dan ook oprecht dat J. Fredrik Andersson de mogelijkheid en de kans ziet, om zijn kwaliteiten verder uit te breiden en net zoals Kebu, grotere aandacht mag krijgen. Deze man heeft het ook in zich, dat is overduidelijk te horen.