Ik vind het sneu dat er hier geen bericht nog waardering is. De release is mij ook geheel ontgaan.
De formatie van goede muzikanten had volgens mij ooit de doelstelling om een eerbetoon te vormen aan Talk Talk of de nalatenschap in stand te houden. Het bestaat ook uit een aantal sessie muzikanten die op de latere TT albums een aandeel hadden.
Op het eerste album ‘Solace’ hoorde ik flarden ervan maar waren er muziekstukken ook geheel afwijkend (en deden meer aan Pink Floyd denken).
Pink Floyd lijkt hier ook het album te openen. Daarna is het TT muzieklandschap nooit ver weg en vinden we ook nog wat ambient. (Between States en Boughs and Branches). Ik vind dat een fijne afwisseling want hoewel de instrumentatie op het album heel mooi is, vind ik het tegelijkertijd ook saai. Het kabbelt te veel door en het pakt me nergens echt. Dat gevoel heb ik juist wel bij de kale ambient nummers. Op een een of andere manier luister ik die juist actiever.
Maar met alle respect voor deze grote groep goede muzikanten uit bekende bands plus Charlie Hollis (jawel de zoon van), was mijn verwachting te hoog gespannen.
Hinterland soul en the Pylon Line komen qua arrangement en instrumentatie het dichtst in de buurt van TT maar de nummers zijn te lang en hebben te weinig variatie om de aandacht er 8 minuten bij te houden.
Jammer, gemiste kans of gewoon een andere creatieve insteek. Ondanks een mega lijst van muzikanten uit vele aansprekende bands zoals Bark Psychosis en Slowdive zal dit album bij mij iig snel uit het zicht raken. Maar kennelijk niet alleen bij mij...want hier is het stil omtrent Hinterland.
Dan vind ik persoonlijk meer TT aanknopingspunten bij het hele mooie nieuwe album van These New Puritans; Crooked Wing. Niet zo zeer in gelijkenis van muziek als wel in de benadering van muziek. in Bijvoorbeeld; I am Already Here. Voor mij toont de werkwijze van These New Puritans indirect ook respect voor Talk Talk.