Steve Hackett - The Lamb Stands Up Live at the Royal Albert Hall (2025)

Tour gezien in 2024. Laatste concert van de Zoetermeer serie (van 4) met een bijna identieke setlist. Hackett wisselde A Tower Struck Down om met een aantal nummers op verschillende avonden. Wij kregen Ace Of Wands en dit concert heeft een complete SOTH en wat extra werk met John Hackett.

All nummers van The Lamb werden met bravoure uitgevoerd zowel ik er nog wel een paar lustte. Voor een Lamb toer immers was het (hoe lekker ook) wel jammer dat daarnaast ook 50% van Selling England By The Pound werd uitgevoerd. In het tweede deel van de tour werd Supper's Ready daarvoor in de plaats uitgevoerd dus feitelijk 50% van Foxtrot .

Oude solo nummers kunnen meer wisselen aangezien Hackett een enorm repertoire heeft wat hij al weet ik hoe lang niet gespeeld heeft. Fire On The Moon, In Memoriam en zo verder.

However deze release zou je alleen al moeten aanschaffen voor de 9 min. durende uitvoering van Fly On A Windshield waarin Hackett even een gitaarsolo competitie aangaat met Steven Rothery.

Geluid, beelden (wat wil je, het is de RAH) en uitvoering zijn allemaal van een erg hoog niveau.

De 9de in de rij maar nog steeds warm aan te bevelen.

Voorproefje : https://www.youtube.com/watch?v=-3lVXDNTgMU&list=RD-3lVXDNTgMU&start_radio=1

Dit is wel een heel lekker plaatje denk ik zo.
Nu anderhalf keer via Apple geluisterd tijdens het werk maar het verdient meer aandacht. Thuis eens rustig voor gaan zitten. Maar ja, ff tweeëneenhalf uur.

Heel interessant . Toch: wanneer zou Hackett er een keer voor kiezen om Carpet Crawler incl intro te spelen. Hoop er nog steeds een keer op want Collins deed dit vanaf het begin af aan niet. Verder erg prettige lijst met topsongs

Oeh dat klinkt trouwens ook erg lekker. Overigens één van de mooiste songs van Genesis!

Heeft dit album echt nog meerwaarde na zoveel Genesis uitvoeringen die eerder door Steve zijn verschenen? Het wordt allemaal best zwaar uitgemolken...

Na het album 2 keer beluisterd te hebben is mijn conclusie: niet het aanschaffen waard. Teveel is er inmiddels al door Steve uitgegeven rondom het Genesis thema. Inderdaad; er staan ook eigen werk op en wat nieuwe dingetjes, maar overall heb ik het grootste gedeelte nou wel in diverse vormen in de kast staan. Ik zet dan liever een Archive werk van hem op of de eerste Revisited albums.
Natuurlijk blijft de kwaliteit wel hoog, maar de verassing toch wel teleurstellend. Zelfs voor de uitvoering van Fly on a windshield, ik wacht dan wel op de heruitgave van TLLDOB.

Ik deel de mening dat het Genesis-oeuvre nu wel genoeg aan bod gekomen is, hoe prachtig het ook is. Zoveel live-albums die op elkaar lijken. Ik hoop op een tournee waarop hij alleen solomateriaal speelt van pakweg 1990 of 2000 tot nu, waarbij de beste nummers uit die periode eens in de spotlights staan. Er zitten echt wel pareltjes tussen om een mooie setlist van te maken.

Zal tijd worden. Als hij verlegen zit om een lijst met nummers moet ie maar bellen

The Lamb Highlights live door Steve Hackett hadden we natuurlijk nog niet. Met name het Lamb gedeelte maakte voor mij de aanschaf van deze 2CD met blu-ray zeker waard.

Maar wie mijn reacties heeft gelezen op eerder live materiaal van Steve Hackett weet inmiddels wel dat ik een groeiende hekel heb gekregen aan het spel van Rob Townsend. De beste man smeert met zijn getetter werkelijk alles vol en heeft ook al mening klassiek Tony Banks keyboard solo om zeep geholpen. Beste voorbeeld is natuurlijk de Seconds Out registratie die Steve eerder deed. Sommige solo's moet je afblijven maar Steve vindt het kennelijk allemaal prima, misschien een soort wraak op Banks, wie weet. Cinema Show is misschien wel het ergste voorbeeld. Ik zag Steve Hackett voor het eerst live in 1979 en vele shows sinds die tijd, maar vanwege Rob Townsend kan ik het live niet meer aanhoren.

Nu krijg je bij de uitgebreidere set van deze uitgave dus ook de beelden erbij en groeit ook mijn weerstand tegen Amanda Lehman. Zij leunt op het podium zowat tegen Steve aan en meent zich tijdens Every Day enkele Hackett gimmick imitaties te kunnen permitteren. Bloedirritant. Haar beste bijdrage zijn zonder meer haar vocalen tijdens Shadow Of The Hierophant (hulde daarvoor) maar daar mag het wel bij blijven. Wellicht hier en daar wat extra achtergrond zang nog, maar dat mag ook vanaf de zijkant van het podium of van achter het drumstel wat mij betreft.

Wat deze live plaat het aanschaffen waard maakt zijn de live versies van enkele nummers van The Circus And The Nightwhale en ook Hands of the Priestess. En natuurlijk The Lamb Highlights waarbij het solo duet met Steve Rothery tijdens Fly On A Windshield wel iets minder had gemogen. Maar logisch want nu kopen ook Marillion adepten deze plaat natuurlijk. Het Lamb gedeelte klinkt verrassend sterk en pas tijdens The Lamia komt Rob Townsend weer irritant de hoek om kijken. Het eerste deel van The Lamb houdt hij zich godzijdank redelijk rustig.

Dus waar ik bij Foxtrot At Fifty de weergave van de Foxtrot plaat echt het absolute hoogtepunt vind, geldt dat eigenlijk ook voor het Lamb gedeelte op deze dubbelaar. Verder klinkt Dancing With The Moonlit Knight ook zeer aangenaam. Los Endos met daarin een gedeelte van Slogans verwerkt blijft een verschrikking in deze versie. Ook de drumsolo ... pffff totaal overbodig dus. De bassolo eerder op de plaat vind ik nog wel te doen.

Ben overigens zeer benieuwd wat Hackett dan nu weer gaat doen. Nursery Cryme dan maar in zijn geheel aangevuld met hetzelfde solowerk en herhalingen van andere highlights? Toetsenman Roger King gaat in ieder geval stoppen met touren volgend jaar.

Kortom een hele aardige liveplaat met het prima Lamb deel keurig achter elkaar op disc 2, maar vanwege de nodige irritaties aan mijn kant blijf ik steken op een beoordeling van 3,5.

Dat Roger King stopt is voor mij dan weer goed nieuws. Ik kan me enorm ergeren aan zijn trage spel, waardoor het vuur uit de nummers wordt gehaald. Vooral bij Firth of Fifth stoor ik me er enorm aan.