In de vaart van de jaren 90,moest Massacre ook van zichzelf ook maar met een pot sobere metal op de proppen komen, waarbij het met de beide voeten op de grond staan centraal is gezet. Het resultaat is nog steeds deathmetal maar dan met veel grooves herhaald in eindeloze midtempo exercities. Het geluid is organisch en behoorlijk 'live' gehouden. Precies zoals het een jaren 90 productie betaamt.
Helaas is het voor mij moeilijk het hele ding in één keer uit te zitten. Een paar nummers gaat nog wel maar over de volle vijftig minuten kan deze Massacre mij niet geboeid houden. Het is vooral middelmatigheid troef met de wanstaltige huilstruikenmetal van het mislukte Bloodletting als uitschieter naar beneden. Dan grijp ik naar afloop toch snakkend naar het klassieke From Beyond.