Rodney Crowell - Airline Highway (2025)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Country
Label: New West
-
Rainy Days in California (4:15)
met Lukas Nelson
-
Louisiana Sunshine Feeling Okay (3:05)
met Larkin Poe
-
Sometime Thang (3:57)
-
Some Kind of Woman (4:09)
-
Taking Flight (4:26)
met Ashley McBryde
-
Simple (You Wouldn’t Call It Simple) (5:40)
-
The Twenty-One Song Salute (Owed to G.G. Shinn and Cléoma Falcon) (3:42)
met Tyler Bryant
-
Don’t Give Up on Me (3:25)
-
Heaven Can You Help (4:21)
met Charlie Starr
-
Maybe Somewhere Down the Road (4:04)
0
geplaatst: 30 mei 2025, 16:36 uur
bedankt voor het toevoegen Joshua68 van het 21ste studio album van Rodney Crowell. de eerste single van dit album "Taking Flight" een duet met Ashley McBryde is reeds te beluisteren via YT met een fraaie video.
1
geplaatst: 26 juli 2025, 12:55 uur
Ben best een fan van Rodney. Zijn albums van de laatste jaren zijn niet schokkend, maar wel van een constant hoog niveau. En omdat Triage veel persoonlijker was, steekt deze er qua niveau wel een beetje bovenuit.
Zou mooi zijn als hij op het nieuwe album dit niveau weer kan aantippen ...
Zou mooi zijn als hij op het nieuwe album dit niveau weer kan aantippen ...
1
geplaatst: 5 september 2025, 14:27 uur
Zo: nu een aantal keer beluisterd. En dat valt beslist niet verkeerd. Ik heb een voorkeur voor de albums waar hij wat meer persoonlijke songs heeft staan, zoals The Houston Kid, Fate's Right Hand en Triage.
Dat is op dit album minder het geval. De thema's handelen meer over de omgeving waarin hij is opgegroeid, i.c. de zuidelijke staten, maar niet zozeer zijn innerlijke wereld. Maar dat geeft niet want het is toch gewoon een heel sterk album geworden. Veel songs die blijven 'hangen'. En het betere en vaker aanwezige gitaarwerk kan mij ook bekoren.
Toch opvallend: sinds The Houston Kid heeft hij nooit een minder album gemaakt. En dan laat ik zijn kerstalbum maar buiten beschouwing.
Dat is op dit album minder het geval. De thema's handelen meer over de omgeving waarin hij is opgegroeid, i.c. de zuidelijke staten, maar niet zozeer zijn innerlijke wereld. Maar dat geeft niet want het is toch gewoon een heel sterk album geworden. Veel songs die blijven 'hangen'. En het betere en vaker aanwezige gitaarwerk kan mij ook bekoren.
Toch opvallend: sinds The Houston Kid heeft hij nooit een minder album gemaakt. En dan laat ik zijn kerstalbum maar buiten beschouwing.
* denotes required fields.
* denotes required fields.