Gov't Mule - Life Before Insanity (2000)

Nog zo'n topper van the Mule.

Helaas de zwanenzang van bassist Woody.
De eerste plaat waar wordt ge-experimeteerd met toetsenpartijen.

Tastes Like Wine en No Need To Suffer (met zn extende bass-solo) moeten wel de mooiste nummers zijn, ooit gemaakt.

Wat een sterk album van the Mule. Ik heb het nu een paar keer geluisterd en hij wordt steeds beter. Erg goed. Goede afwisseling van nummers, leuk af en toe dat orgeltje, en lekker stevig gitaarwerk.

Owja, wat is Warren Haynes een geweldige zanger, wat genot om naar die stem te luisteren. Erg goed. Ik krijg langzamerhand het idee dat deze band hier te weinig aandacht krijgt en dat dit zeker NIET terecht is.

Spread the word, bro.

Gov't Mule moet op de kaart gezet worden

In het boekje zie ik dat de nummers in verschillende jaren zijn gemaakt, is dit een b - side oid?

Die data zijn de data dat Waynes en co. de nummers hebben gepend.
De nummers zijn in samenwerking met Michael Barbieri in een ruk opgenomen (als het goed is, zoveel mogelijk zonder overdubs )

Ah juist. Verklaard.

Die hoes lijkt wel gebaseerd op het hoofd van Les Claypool

Les Claypool is ook een goed vriend van de band. Op volgende platen speelt hij zelfs mee, met de band.
Maar of het poppetje op zijn hoofd is gebaseerd, vind ik twijfelachtig.

Nee ok maar zie je helemaal geen gelijkenis dan?

Ik kan me even zo snel niet voorstellen hoe die knakker eruit ziet. Ik weet dat iedereen hem zo geweldig vindt met dat bandje Primus. verder weet ik niets van hem

Kijk voor de gein op internet

Deze plaat is zo ongenadig goed en veelzijdig, dat ik bijna moet huilen als ik eraan denk, dat Allen Woody na deze plaat is gestorven.

De band zet de progressieve lijn, die ze op Dose hadden ingezet voort middels nummers als Wandering Child, Bad Little Doggie, World Gone Wile, Life Before Insanity en No Need to Suffer.

De band blijft natuurlijk hun (southern) bluesroots trouw middels Lay Your Burden Down, I Think You Know What I Mean en Crossroads (als hidden track aanwezig).

Leuke gastrolletjes voor Ben Harper en Hook Herrera.
Producer Michael Barbiero doet wat Glockenspiel op Far Away.

Het akoestisch ge-ente Tastes Like Wine en het door Fender Rhodes begeleide Fallen Down zijn ook waanzinnig.

Blijft, wat mij betreft, toch één van de allerbeste platen ooit gemaakt.

Onbekend maar niet onbemind. Ik had graag dat meer mensen zich zouden aan wagen aan deze band en met name deze plaat.

En zodoende schrijf ik elk jaar een berichtje om deze plaat de hemel in te prijzen.

Krachtig gedrumd door Matt Abts. Schitterende, creatieve baspartijen door Allen Woody en bovenal de rauwe zang van Warren Haynes en zijn spetterende gitaarspel, zijn zware bluesriffs, slidegitaarsolo's en meer.

Op deze plaat voor het eerst echt veel samenwerking met gastartiesten. En niet de minste.

Door de berichten van Ozric eens gecheckt en ik moet zeggen heel erg leuke hardrockcd met hier en daar folkinvloeden. Wel wat aan de lange kant.

Gevonden les Claypool is toch een inspiratie voor de hoes denk ik.
Les Claypool by ~raul-duke-05 on deviantART - raul-duke-05.deviantart.com

Ik vind het sowieso mooi dat er iemand na 3,5 jaar nog even zn gelijk haalt met een afbeelding nu nog dit album beluisteren, ben benieuwd!

Het zou leuk zijn als dit album 20+ stemmen heeft, ben wel benieuwd hoe hoog deze plaat in de lijstjes terecht komt. Al is dat ook weer niet superboeiend.

Geen enkel lijstje helaas.

Helaas, inderdaad. Ik vind deze plaat nogal een mijlpaal in de moderne blues/jamband/southern rock en het zou best wat meer bekendheid mogen krijgen.
Ik hoopte dat wel zou gebeuren als deze plaat in een lijst zou eindigen.

Southern Rock album van de week:

*klik* Southern Rock album van de week. *klik*