Three Dog Night - The Complete Hit Singles (2004)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Geffen
-
One (3:03)
-
Try a Little Tenderness (4:22)
-
Easy to Be Hard (3:13)
-
Eli's Coming (2:46)
-
Celebrate (3:01)
-
Mama Told Me (Not to Come) (3:19)
-
Out in the Country (3:08)
-
One Man Band (2:52)
-
Joy to the World (3:15)
-
Liar (3:18)
-
An Old Fashioned Love Song (3:46)
-
Never Been to Spain (3:44)
-
The Family of Man (3:25)
-
Black and White (3:24)
-
Pieces of April (4:12)
-
Shambala (3:25)
-
Let Me Serenade You (3:15)
-
The Show Must Go On (3:44)
-
Sure as I'm Sittin' Here (4:47)
-
Play Something Sweet (Brickyard Blues) (4:49)
-
'Til the World Ends (3:31)
Links
Last.fm
0
beaster1256
geplaatst: 9 oktober 2010, 00:22 uur
prachtige verzameling van het beste wat three dog night bracht in de jaren 70 ,!
0
geplaatst: 11 februari 2012, 18:45 uur
Dit is toch wel een erg goede verzamelaar van een band, die in Nederland nooit geen echte potten heeft kunnen breken. In de USA hebben ze miljoenen albums verkocht, Er zijn hier een paar hitsingels geweest, terwijl er in de USA er 21 zijn geweest. Die staan hier allemaal op. De nummers zijn alle gere-mastered.
0
geplaatst: 8 november 2013, 07:47 uur
In mijn CD collectie heb ik 20 Greatest Hits (MPG, 1993) met tracks 1 t/m 20, maar dan in een ietsje andere volgorde. Dus eerst komt Try A Little Tenderness en daarna One.
Alleen 'Til the World Ends ontbreekt en ga ik zo even op You Tube beluisteren.
Mag ik hier nu wel of niet op stemmen als ik dit album niet heb?
Alleen 'Til the World Ends ontbreekt en ga ik zo even op You Tube beluisteren.
Mag ik hier nu wel of niet op stemmen als ik dit album niet heb?
0
geplaatst: 4 maart 2014, 15:29 uur
Had nog nooit de moeite genomen om deze te kopen maar ik heb de laatste tijd vooral zin in muziek waar ik vrolijk van wordt dus hebbik 'm nauw maar eens besteld .......... 
0
geplaatst: 26 maart 2014, 14:59 uur
Uh tja, wat zal ik hier nou eens van zeggen ............
Eigenlijk lijdt TDN aan de jaren 70 ziekte. Ze zijn zo hard bezig zichzelf te verkopen als goede muzikanten dat er weinig lol in het muziek maken aan af te horen is.
Bij Liar en Joy To The World pakt dat nog goed uit omdat de komposities zich voor hun aanpak lenen, maar bij nummers als bijv. Black & White en One gaat het voor mij toch mis omdat het allemaal te zwaardravend ( dank, heer Koot ) wordt en ze gewoon vergeten zijn er een lekker sfeertje aan mee te geven.
Na het vertrek van Richie Podolor als producer wordt het geluidstechnies een beetje schraalhans. De band komt lang zo lekker kompakt niet meer over en Let Me Serenade You ( I Will Serenade You van Rhinoceros ), wat ik vooraf juist als een schot voor open doel zag voor hun multi-vokale aanpak, wordt jammerlijk verprutst
Eigenlijk lijdt TDN aan de jaren 70 ziekte. Ze zijn zo hard bezig zichzelf te verkopen als goede muzikanten dat er weinig lol in het muziek maken aan af te horen is.
Bij Liar en Joy To The World pakt dat nog goed uit omdat de komposities zich voor hun aanpak lenen, maar bij nummers als bijv. Black & White en One gaat het voor mij toch mis omdat het allemaal te zwaardravend ( dank, heer Koot ) wordt en ze gewoon vergeten zijn er een lekker sfeertje aan mee te geven.
Na het vertrek van Richie Podolor als producer wordt het geluidstechnies een beetje schraalhans. De band komt lang zo lekker kompakt niet meer over en Let Me Serenade You ( I Will Serenade You van Rhinoceros ), wat ik vooraf juist als een schot voor open doel zag voor hun multi-vokale aanpak, wordt jammerlijk verprutst
* denotes required fields.
* denotes required fields.