Hiro Yanagida - Milk Time (1970)

Hiro Yanagida is een Japanse toetsenist die al in diverse bands had gezeten en meespeelde op diverse albums van anderen voordat hij zijn eerste solo LP afleverde.
Ook in Japan kon in die tijd alles op muzikaal gebied, men hield zich niet in en het resultaat is een kakofonie van instrumentale rockmuziek met een hoofdrol voor de toetsen afgewisseld met korte stukken zoals dwarsfluit enzo om op adem te komen.

Mijn CD hoesje beschrijft het als volgt:

A mixture between Miles Davis - electric mixed with fusion and psychedelic elements, the music ranges from full frazzled extrapolation & thunder rock to spaced abstract-panning experiments.

Er gebeurt altijd wel wat, geregeld hoor je ook elektrische viool en vooral het deuntje van "Happy, Sorry" blijft in je kop hangen.
Ook het klavecimbel geluid hoor je geregeld, in "Yum" heel mooi samen met dwarsfluit.

Hierna zou hij nog 3 solo albums maken, de opvolger in de stijl van dit debuut en daarna 2 totaal andere albums qua stijl.
Verslavend deze, heb 'm al vaak gedraaid in die 2 maanden dat ik deze in bezit heb.

Fijn, erg fijn.