Fruit Bats - Baby Man (2025)

Met drie succesvolle Bonny Light Horseman albums op zak en de daaruit voortkomende lang gehoopte internationale erkenning loopt het leven van Eric D. Johnson op rolletjes. Toch blijft hij trouw aan zijn uit de klauwen gelopen eenmansband Fruit Bats. Voor dit project offert hij eerder al zijn deelname in The Shins op. Bijzonder, want na een droomstart bij het Sub Pop label trekt hij in 2013 de stekker uit Fruit Bats om deze twee jaar later weer te reanimeren. Op het Merge label brengt hij vervolgens het geluk zoekende, heerlijke goed in het gehoor liggende Gold Past Life uit, gevolgd door het in jeugdherinneringen bladerende licht melancholische The Pet Parade.

Kort daarna volgt het spontane Siamese Dream coveralbum, waar hij de Smashing Pumpkins nummers in een nieuw jasje steekt. Baby Man is de plaat die eigenlijk geen bestaansrecht heeft. Na het twee jaar oude uptempo A River Running to Your Heart is het de oorspronkelijke opzet om een aantal toekomstige B-kant nummers op te nemen. Eric D. Johnson prikkelt het enthousiasme van producer Thom Monahan. Deze weerhoudt hem ervan om de overige Fruit Bats leden op te trommelen. Het moet vooral persoonlijk zijn, zo dicht mogelijk bij hemzelf. Je volgt als het ware een week lang Eric D. Johnson, met de gedachtes welke in zijn hoofd ronddwalen. Puur en oprecht.

Let You People Down is zijn ark van Noach. Een zinkend schip met Eric D. Johnson als enige overlevende. Het is zijn kijk op een stuurloze wereld. Soms moet je beloftes breken om verder te komen. Hoe mooi het in dromen in elkaar steekt, de realiteit is hard en soms bijna ondraaglijk. Die boot krijgt tegen het einde van de plaat in het uitnodigende Building a Cathedral zijn Evangelische bestemming weer terug. Hij droomt door in Stuck in My Head Again waar de zanger naar een evenwichtige gelijkwaardige maatschappij verlangt. Wat verschuilt zich achter de duisternis. Het is een optimistische twist aan een triest verhaal waar geen einde aankomt. Een positief lied wat overuren in het hoofd van de vocalist draait.

De Let You People Down eenzaamheid hoor je in de folk instrumentatie terug, meer dan slechts begeleidend gitaarspel vraagt het nummer niet. De warme Two Thousand Four soul nomadetocht gaat ruim twintig jaar terug in de tijd. De zanger verruilt de gitaar voor de piano en schreeuwt zijn emotionele beklag van zich af. Het klein gehouden Puddle Jumper handelt over diezelfde zoektocht welke hem telkens weer het pad kruist.

Dan is het Creature from the Wild hondenliedje een fijne afwisseling. Geen enkel wezen is zo trouw als een hond, zelfs trouwer dan een mens. Met de onschuld van het Baby Man titelstuk plaatst Eric D. Johnson zich in de resetstand, kaal met minimale ondersteuning. Het afscheid van die jeugd vindt zijn plek in het First Girl I Loved liefdesliedje, een gospelbiecht om keuzes te verantwoorden. In het afsluitende Year of the Crow komt het besef dat het niet om antwoorden draait. Het geschreven verhaal vormt slechts de handleiding, je vult het verder zelf in.

Baby Man is geen perfecte plaat. Zo laat de vocalist de verkeerde aftrap van het nachtelijke Moon’s Too Bright intact en poetst hij het foutje niet weg. Eric D. Johnson maakt slechts een grote fout. Hij noemt Baby Man een Fruit Bats plaat, en dat is het niet. Het is een solo album welke qua opzet teveel van het Fruit Bats werk afwijkt. Het is wel een prachtige overtuigende diepgaande plaat.

Fruit Bats - Baby Man | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com