Celeste - Woman of Faces (2025)

Geen everyday? Vreemd.

Hoewel niet helemaal mijn genre vond ik het album Not Your Muse toch wel erg goed, met daarop onder andere Tonight, Tonight en het geweldige Tell Me Something I don't Know. Celeste kan nog altijd mooi zingen maar de richting die ze hier kiest trek ik totaal niet. Bij de nummers die tot nu toe zijn vrijgegeven is de eerste associatie die bij me opkomt: Shirley Bassey.

Wat een prachtige stem heeft deze dame toch......lijkt af en toe in de verte op Adele, maar dat is flauw want ze heeft een geheel eigen stijl.
Ook de muziek op dit album is eigenzinnig en dat is te prijzen. Daar staat tegenover dat ze waarschijnlijk geen mega hit zal scoren en op een andere manier de wereld moet veroveren.
Of dit orkestrale album mij gaat veroveren vraag ik me af, maar hulde voor de eigenzinnigheid en muzikale durf.

Zangeres Celeste: 'Vrouwen van kleur worden klein gehouden door de muziekindustrie' - NRC

Ik ga luisteren.

2025 leek een matig muziekjaar te worden. Maar dankzij eerdere albums van FKA Twigs, Rosalían en nu Celeste wordt het toch een mooi jaar. Wat een prachtplaat, die stem. Het album doet me denken aan Billie Holiday's Lady In Satin, ook zo'n aanvankelijk miskend meesterwerk.
PS Het zijn de vrouwen die heersen dit jaar!

Not Your Muse was zeker een prima album met Stop This Flame als uitschieter.

Dit nieuwe album vind ik net wat sterker. Compacter wellicht, maar ook wat spannender. De muzikale omlijsting is echt prachtig en haar zang vond ik sowieso al een pluspunt (ja, Adele schiet te binnen, maar het is toch net anders en Shirley Bassey is zeker niet ver weg).

De dames scoren dit jaar inderdaad heel goed.

Mooi album hoor. Ik lees vergelijkingen met Adele en hoewel ik die snap ligt haar stem dichterbij de net zo mooie stem van Susan O'Neill. En ja, die kun je nog altijd in piepkleine zaaltjes haar verbluffend goede optredens zien doen. Maar na deze zijstap: het is echt een schitterend album van Celeste.

Ik hoor steeds naast mij, als ik t album luister, lijkt op Amy.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Celeste - Woman Of Faces - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Celeste - Woman Of Faces
Bijna vijf jaar na haar terecht bewierookte debuutalbum keert de Brits-Jamaicaanse zangeres Celeste terug met een aardedonker en loodzwaar album, waarop ze nog altijd diepe indruk maakt als zangeres

Celeste verdween na het succes van haar debuutalbum net zo snel als ze gekomen was, maar deze week is er dan eindelijk haar tweede album. Woman Of Faces is een totaal ander album dan Not Your Muse bijna vijf jaar geleden. De songs zijn vrijwel zonder uitzondering ingetogen en indringend, met muziek die vooral bestaat uit piano en strijkers. De stem van Celeste is nog altijd mooi en bijzonder, maar klinkt een stuk ruwer en doorleefder dan op haar debuutalbum. Het is een donker album waarop Celeste afstand neemt van de popster die ze een paar jaar geleden was, maar ook Woman Faces is een album dat de superlatieven verdiend waarmee Not Your Muse aan het begin van 2021 werd overladen.

Helemaal aan het begin van 2021, in de eerste coronawinter, verscheen het debuutalbum van de in de Verenigde Staten geboren, maar in het Verenigd Koninkrijk opgegroeide zangeres Celeste, die zowel Brits als Jamaicaans bloed heeft. De Britse muziekpers was direct razend enthousiast over Not Your Muse en de uiterst positieve recensies stapelden zich op.

Als ik mijn recensie van het album mag geloven worstelde ik zelf in eerste instantie flink met het album, dat ik bij de eerste kennismaking te glad en wat doorsnee vond. Het coronavirus tastte kennelijk niet alleen de smaak maar ook het gehoor aan, want als ik nu naar Not Your Muse luister, hoor ik direct vanaf de openingstrack een sensationeel goede zangeres.

Natuurlijk duurde de luxe versie van Not Your Muse met 80 minuten muziek veel te lang, maar wat is er veel moois te horen op het debuutalbum van Celeste. Het is een album met zowel ingetogen en wat jazzy songs als juist wat meer uptempo en soulvolle popsongs, maar in alle songs op Not Your Muse maakt Celeste diepe indruk als zangeres.

Celeste leek de afgelopen jaren van de aardbodem verdwenen, waardoor haar inmiddels al weer bijna vijf jaar oude debuutalbum helaas wat in de vergetelheid is geraakt. De Brits-Jamaicaanse muzikante kampte de afgelopen jaren met de nodige persoonlijke problemen, waaronder een gebroken hart en een depressie, waardoor het maken van muziek wat naar de achtergrond is verdwenen.

Deze week keert ze gelukkig terug met haar tweede album, dat de afgelopen maanden al werd vooraf gegaan door enkele singles. Op de cover van Woman Of Faces ziet Celeste er een stuk doorleefder uit dan op de cover van haar debuutalbum, want de persoonlijke misère is haar niet in de koude kleren gaan zitten.

Het doet me wel wat denken aan de covers van de eerste twee albums van Amy Winehouse, die in een paar jaar tijd van een gezond uitziende tiener veranderde in een lichamelijk wrak. De analogie blijft niet beperkt tot de covers van de albums, maar voor ik begin aan het nieuwe album van Celeste spreek ik alvast de hoop uit dat het met haar beter gaat aflopen dan met Amy Winehouse.

Er zit niet alleen bijna vijf jaar tussen het debuutalbum van Celeste en haar deze week verschenen album, maar ook in muzikaal opzicht zijn de albums ver van elkaar verwijderd. Not Your Muse was in 2021, ondanks de variatie binnen de songs, te omschrijven als een fris en bij vlagen lichtvoetig popalbum met invloeden uit de jazz, soul en R&B. Woman Of Faces is niet alleen zwaardere kost, maar is ook een heftig album.

Het is een album waarop Celeste de pop grotendeels aan de kant zet voor door piano en strijkers gedomineerde songs. Het klinkt allemaal behoorlijk donker en melancholisch en herinnert eerder aan soul- en jazzzangeressen uit het verre verleden dan aan popzangeressen van het moment.

De muziek op Woman Of Faces klinkt behoorlijk dramatisch en weemoedig en dat wordt versterkt door de stem van Celeste. Ook op Woman Of Faces hoor ik een geweldige zangeres, maar de stem van de Brits-Jamaicaanse muzikante is in een paar jaar tijd wel heel veel jaren ouder geworden. Soms hoor ik wat van Nina Simone, soms van Amy Winehouse, maar Celeste heeft ook een eigen geluid, dat anders klinkt dan een paar jaar geleden, maar nog steeds bijzonder indrukwekkend is. Woman Of Faces is bij vlagen zware kost, maar het is ook een echt kippenvel album. Erwin Zijleman

Idd en jammer! Niettemin een prima album dat ik nog wat verder moet ontdekken.

Deze release is toch onderbelicht,niet?

Behoorlijk

Wat een dijk van een stem, die nóg iets beter tot zijn/haar recht komt dan op het overigens ook prima debuut. De piano past prima bij de zang en de muzikale uitbarsting op de voorlaatste track is even verrassend als geweldig.