Loyle Carner - hopefully ! (2025)

De singles vond ik grotendeels sterk. Even luisteren of het een evenwichtig album is geworden.

Het album met het liefste artwork van 2025.

Deze man wat uit het oog verloren, maar getriggerd door de album cover ga ik dit toch wel weer luisteren.

Doet me denken aan King Krule. Klinkt aardig dit!

Op papier heeft deze dude alles om me te boeien: fijne stem, dope flow en lyrics die iets diepen graven dan gemiddeld. Waarom zijn z'n platen dan toch zo pokkesaai?

Bij mij boeit het eigenlijk altijd wel wat Loyle Carner uitbrengt, maar dit album vind ik tot nu toe ook maar suf. Het wordt me allemaal wat te slapjes. En de instrumentale uitstapjes vind ik vervelende toevoegingen ten opzichte van zijn vorige albums. Jammer, hoe mooi z'n boodschappen ook zijn doorgaans.

Ondertussen weet je wel wat je ongeveer kunt verwachten bij een Loyle Carner album. Lieve oprechte raps vaak over zijn familie op beats die muzikaal en organisch klinken. Na de eerste paar luisterbeurten vond ik de muziek iets minder spannend dan op zijn voorganger, maar het sfeertje en de kwetsbaarheid van Loyle raakt mij en dat maakt ook weer veel goed.