Sydney Minsky Sargeant - Lunga (2025)

Om alle indrukken van het vele touren met Working Men’s Club een plek te geven, pakt Sydney Minsky Sargeant in de tourbus de tijd om zijn gedachten de vrije loop te laten. De leegte van het vele touren en het vervelen tussen de optredens door in muzikale kleuren om te zetten. Het vormt de basis voor de nummers welke de oorsprong uit zijn jeugdjaren halen. Songs die littekens uit zijn verleden verzachten. Persoonlijk en intens.

Redenen genoeg om deze spirituele bezieling zonder de overige Working Men’s Club bandleden vast te leggen. Ergens op de achtergrond is er nog verbintenis met de herdefinieerde sound van dit uit Sheffield afkomstige gezelschap. Na de lawaaierige krautrock tijdreis Intro voel je bij de eerste klanken van de For Your Hand folk al dat de meter naar de positieve kant uitslaat. Het psychedelische tevens aan krautrock en postpunk gelinkte Summer Song ademt in alles die retro benadering uit, en is traag dansbaar. Doordachter en verfijnd. Eigenlijk sluit deze veel meer op Intro aan dan For Your Hand. Dat is eigenlijk mijn enige grote kritiekpunt op de Lunga samenstelling. Producer Alex Greaves maakt soms de verkeerde keuzes bij de trackvolgorde van de plaat.

De Lunga benaderingswijze zoekt aansluiting met het aardse, Sydney Minsky Sargeant doet aardig zijn best om zich met de grote singer-songwriters te meten, en komt daar verrassend sterk mee weg. Zelf ben ik best huiverig als een leadzanger het zonder zijn band probeert. In het geval van Sydney Minsky Sargeant weet hij die energie op de juiste manier te benutten en tot uiting te brengen. For Your Hand is een reisverslag waarvan de oorsprong ergens onderweg tijdens het vele touren vorm krijgt. Vanuit daar graaft de zanger steeds dieper in zijn verleden. Zijn jeugdjaren zijn niet het startpunt maar eerder de definitieve eindbestemming. De nacht is zijn metgezel, waarmee hij de ochtendglorie tegenmoet rijdt. Het licht welke de duisternis verdrijft.

Het is een volgende fase. De drukke beklemmende postpunk wordt eind jaren tachtig door de meer relaxte madchester verdrongen. Lunga heeft diezelfde raakvlakken, is speels onderzoekend experimenteel. Hoe bijzonder is het dat Sydney Minsky Sargeant vrijwel zelf alle instrumenten bespeelt. Hij kent zijn innerlijke complexe wereld het beste, en heeft niemand anders nodig om deze te openbaren. In Lisboa maakt hij van die twijfelende onwetendheid zijn kracht. Een kwetsbaar klein liedje omgeven door vintage seventies orkestrale omlijsting.

Het is vanuit de folk een kleine stap naar de Long Roads alt-country welke vervolgens in het overtreffende stevig rockende donkere Chicken Wire gothic country perfect uitgewerkt wordt. Het verstillende Hazel Eyes is voor mij het sleutelnummer, waar verleden geaccepteerd wordt en de toekomst toelacht. Ook pijnlijke momenten zorgen voor groei, en zijn meestal de beste leerschool. Het instrumentale schemerige Lunga (Interlude) stuk, teert te lang op hetzelfde thema voort. Als voorstudie prachtig, hier net te vaag, te fragmentarisch en een tikkeltje overbodig. Daarna moet Sydney Minsky Sargeant zich herwinnen en haalt hij het constante hoge niveau van de eerste helft niet meer. Het elektronische How It Once Was maakt van een voorgeprogrammeerde discobeat gebruik. Iets wat bij Working Men’s Club niet stoort, hier werkt het net wat minder. Zonder het Lunga (Interlude) titelstuk zou dat niet eens zo opvallen.

Sydney Minsky Sargeant - Lunga | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com