Chartreuse - Bless You & Be Well (2025)

Gisteren dit bandje gezien in de spiegeltent op Noorderzon. Nou, dat viel niet mee: ietwat saaie liedjes met schichtige zang en weinig expressie. De drummer had nog de meeste soul in z’n kont (en z’n stokjes).

Natuurlijk is Noorderzon altijd leuk. Ik heb me prima vermaakt. Buiten de tent iets meer dan binnen de tent.

Hey, daar was ik ook! En ik onderschrijf je ervaring. Het kabbelde muzikaal al te veel, maar ze hadden ook nog heel wat te leren in hun podiumpresentatie. Helaas was het ook voor mij geen reclame om het album aan te gaan schaffen. Daarvoor miste het te veel spanning en zat ik geregeld te wachten op de opbouw of climax die maar niet kwam.

Ik vond de eerdere singeltjes altijd wel aardig, maar dit album kabbelt inderdaad wel enorm. De zang is vrij vlak en instrumentaal gebeurt er niet veel. Ergens hoor je de potentie wel, maar het zit er nu nog niet in.

Enerzijds snap ik de meningen hierboven wel. Op het eerste gehoor kabbelt het inderdaad maar wat voort. Toch zet ik het album keer op keer aan, kan er nog niet precies de vinger opleggen waarom, maar deze muziek heeft een bepaald sfeertje dat mij enorm aantrekt.