Jackson Heights - The Fifth Avenue Bus (1972)
mijn stem
5 stemmen
0
geplaatst: 10 juli 2008, 04:58 uur
Nadat The Nice door Keith Emerson was ontbonden, begon bassist Lee jackson een nieuwe band: dat werd Jackson Heights.
Met een paar muzikale vrienden bracht hij eerst het album King Progress uit, waar hij vreemd genoeg geen bas meer speelde, maar zong en de acoustische gitaar ter hand nam. Het album was geen succes, en de eerste bezetting viel uit elkaar.
Samen met John McBurnie en Brian Chatton nam Jackson dit tweede album op.
Jackson nam de bas weer ter hand. Op de plaat is wel drums te horen, maar live traden ze zonder drummer op.
Ten tijde van deze plaat heb ik ze ooit in een kleine club in Apeldoorn live gezien. Vreemd als je bedenkt dat ik the Nice daarvoor ooit in London in de 'Roundhouse' voor een volle bak had zien optreden.
Na afloop nog met Jackson gepraat, wat ik me er van herinner was hij aardig, maar enige bitterheid was ook te bespeuren.
Het zal wel moeilijk te verkroppen zijn geweest; van beroemdheid tot obscuriteit.
En de muziek?
Zeer goed gemusiceerd, mooie stemmen, redelijk tot goede composities:
maar denk niet dat je progrock voor je kiezen krijgt, meer folk georienteerd.
Een poging tot een britse C,S & N ?
Maar of iemand daar nu nog op zit te wachten?
Met een paar muzikale vrienden bracht hij eerst het album King Progress uit, waar hij vreemd genoeg geen bas meer speelde, maar zong en de acoustische gitaar ter hand nam. Het album was geen succes, en de eerste bezetting viel uit elkaar.
Samen met John McBurnie en Brian Chatton nam Jackson dit tweede album op.
Jackson nam de bas weer ter hand. Op de plaat is wel drums te horen, maar live traden ze zonder drummer op.
Ten tijde van deze plaat heb ik ze ooit in een kleine club in Apeldoorn live gezien. Vreemd als je bedenkt dat ik the Nice daarvoor ooit in London in de 'Roundhouse' voor een volle bak had zien optreden.
Na afloop nog met Jackson gepraat, wat ik me er van herinner was hij aardig, maar enige bitterheid was ook te bespeuren.
Het zal wel moeilijk te verkroppen zijn geweest; van beroemdheid tot obscuriteit.
En de muziek?
Zeer goed gemusiceerd, mooie stemmen, redelijk tot goede composities:
maar denk niet dat je progrock voor je kiezen krijgt, meer folk georienteerd.
Een poging tot een britse C,S & N ?
Maar of iemand daar nu nog op zit te wachten?
0
Kingsnake
geplaatst: 12 augustus 2009, 14:08 uur
Lekkere psychfolkrock met veel samenzang en mooie melodieën.
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 24 maart 2010, 08:20 uur
Oldfart schreef:
Zeer goed gemusiceerd, mooie stemmen, redelijk tot goede composities:
maar denk niet dat je progrock voor je kiezen krijgt, meer folk georienteerd.
Een poging tot een britse C,S & N ?
Maar of iemand daar nu nog op zit te wachten?
Zeer goed gemusiceerd, mooie stemmen, redelijk tot goede composities:
maar denk niet dat je progrock voor je kiezen krijgt, meer folk georienteerd.
Een poging tot een britse C,S & N ?
Maar of iemand daar nu nog op zit te wachten?
Kennelijk wel íemand, daar Esoteric onlangs reissues heeft uitgebracht van Ragamuffin's Fool, deze plaat en Bump 'n' Grind.
Voor mij de kennismaking met deze band. Niet per se een verloren klassieker, wel gewoon leuk.* denotes required fields.
* denotes required fields.