0
geplaatst: 28 juni 2025, 18:32 uur
De Iraanse Gelareh Pour laat haar inheemse roots achter zich als ze in Australië haar Master of Ethnomusicology behaalt. Een mooie aanloop naar ZÖJ waar ze haar zielsverwant Brian O’Dwyer in meeneemt. Dit duo levert het prachtige Fil O Fenjoon af. Een uit de hand gelopen studieproject waar Gelareh Pour het leven van zeven net als haar geïmmigreerde vrouwen in hun integratietraject volgt. De zangeres legt haar ziel in de kamanchah (een Perzische puntviool) en Brian O’Dwyer verzorgt hierbij de exotische percussie.
Dit is een geschenk aan de wereld, een bewustwording om dichter bij zichzelf te komen. Die bewustwording krijgt een waardig vervolg in het bijna net zo fraaie Give Water To Birds. Het zijn spontane sessies met een veelvoud aan veldopnames met op de achtergrond een spaarzaam gebruikte gitaar. Brett Langsford voegt zich voor deze gelegenheid bij het gezelschap en voegt met dat instrument nog net wat meer spanning toe.
Overmand door heimwee zoekt Gelareh Pour in Caspian naar troost. Ze bezingt hierbij haar broer, die nog steeds in dit aan elkaar grenzend verbindingsgebied tussen Europa en Azië woont. Hij figureert op de albumhoes waar hij zwerfhonden te eten geeft, en dit beeld benadrukt nogmaals het grote gemis. De golven van de zee brengen je in trance, maar leiden je tevens naar het vertrouwde vaderland terug. Er zit zoveel natuurbeleving in dit stuk wat eenvoudig tot de basis aanpak van componeren te herleiden is. Voor dit stukje aan verlangen gebruikt ze de woorden van poëet Siavash Kasraei en brengt zijn zinnen tot leven.
Het van Ahmadreza Ahmadi geleende Forever Tehrani gedicht wordt door de soberheid van het kamanchah spel gedragen. Hier lonkt bij een jong meisje al de Westerse wereld welke haar meer toekomstperspectieven aanbiedt. Het is tevens het besef en de angst dat ze haar geliefde vaderland ooit zal verlaten. Een ontroerend betoog met schrijnende fado klaagzang. De tranen dringen zich een weg in het instrument, markeren het hout en branden pijnlijke schroeiplekken. Forever Tehrani, daar ligt het hart, de kern welke ze nooit zal verloochen.
Tasian, hechte familiebanden die door het afscheid verbroken worden. Zwijgzaam als de nacht, zo donker als de lege stilte. Keuzes om die zelfontwikkeling een zinvolle invulling te geven. Het voelt als verraad, maar dat is het zeker niet. Juist omdat de cultuur van Gelareh Pour zo’n belangrijke rol in de tracks heeft, is het een waardige verbreding van de wortels die haar gevormd hebben.
Het door kletterende percussie en vogelgeluiden omgeven Hours of Ripened Grapes staat bij de aftakeling van de natuur stil. We hebben goud in handen, maar vergiftigen deze met het ziekelijke verlangen naar wellust en iets van kunstmatige welzijn. ZÖJ geeft een positieve twist aan de geschreven passage van Shams Langeroudi. Juist door de schoonheid te koesteren laat je de zon weer stralen, en van deze katalysator is de voedingsbodem afhankelijk. We vangen het zonlicht in de muziek op en bieden deze onderdak. Vreugde is op langere termijn sterker dan verdriet.
Eshagh Abdollahpour, de vader van Gelareh Pour, draagt het Freydoon Moshiri gedicht On Our Little Balcony voor. Een ontroerend stukje spoken word waar verder geen instrumentatie aan te pas komt. Slechts de doorleefde, licht verbitterende wijze oude stem, die deze taak zorgvuldig uitvoert. Het geeft nogmaals aan dat het vertrouwen van vader in zijn dochter er nog steeds is. Een wederzijds soort van trots en respect, heel mooi hoe hij met deze eer omgaat. Klein en intiem, de uitgevlogen dochter is weer even thuis.
Het instrumentale Marbles for Kaylie ademt de bezieling van de studio van Brett Langsford uit. Deze is een bosrijke gelegen locatie symboliseert de plek waar Give Water To Birds tot stand komt. De vogels overstemmen de opnames en wat is het dan mooi om ze niet weg te filteren, maar juist prominent op de voorgrond te plaatsen. Give Water To Birds is het realistische, minder gotische vervolg van het spirituele Fil O Fenjoon. ZÖJ daagt zichzelf uit en stelt zich open minded naar de luisteraar op. Zelf heeft het mystieke van de voorganger mijn voorkeur, al is Give Water To Birds net wat meer eigen.
ZÖJ - Give Water To Birds | World | Written in Music - writteninmusic.com
Dit is een geschenk aan de wereld, een bewustwording om dichter bij zichzelf te komen. Die bewustwording krijgt een waardig vervolg in het bijna net zo fraaie Give Water To Birds. Het zijn spontane sessies met een veelvoud aan veldopnames met op de achtergrond een spaarzaam gebruikte gitaar. Brett Langsford voegt zich voor deze gelegenheid bij het gezelschap en voegt met dat instrument nog net wat meer spanning toe.
Overmand door heimwee zoekt Gelareh Pour in Caspian naar troost. Ze bezingt hierbij haar broer, die nog steeds in dit aan elkaar grenzend verbindingsgebied tussen Europa en Azië woont. Hij figureert op de albumhoes waar hij zwerfhonden te eten geeft, en dit beeld benadrukt nogmaals het grote gemis. De golven van de zee brengen je in trance, maar leiden je tevens naar het vertrouwde vaderland terug. Er zit zoveel natuurbeleving in dit stuk wat eenvoudig tot de basis aanpak van componeren te herleiden is. Voor dit stukje aan verlangen gebruikt ze de woorden van poëet Siavash Kasraei en brengt zijn zinnen tot leven.
Het van Ahmadreza Ahmadi geleende Forever Tehrani gedicht wordt door de soberheid van het kamanchah spel gedragen. Hier lonkt bij een jong meisje al de Westerse wereld welke haar meer toekomstperspectieven aanbiedt. Het is tevens het besef en de angst dat ze haar geliefde vaderland ooit zal verlaten. Een ontroerend betoog met schrijnende fado klaagzang. De tranen dringen zich een weg in het instrument, markeren het hout en branden pijnlijke schroeiplekken. Forever Tehrani, daar ligt het hart, de kern welke ze nooit zal verloochen.
Tasian, hechte familiebanden die door het afscheid verbroken worden. Zwijgzaam als de nacht, zo donker als de lege stilte. Keuzes om die zelfontwikkeling een zinvolle invulling te geven. Het voelt als verraad, maar dat is het zeker niet. Juist omdat de cultuur van Gelareh Pour zo’n belangrijke rol in de tracks heeft, is het een waardige verbreding van de wortels die haar gevormd hebben.
Het door kletterende percussie en vogelgeluiden omgeven Hours of Ripened Grapes staat bij de aftakeling van de natuur stil. We hebben goud in handen, maar vergiftigen deze met het ziekelijke verlangen naar wellust en iets van kunstmatige welzijn. ZÖJ geeft een positieve twist aan de geschreven passage van Shams Langeroudi. Juist door de schoonheid te koesteren laat je de zon weer stralen, en van deze katalysator is de voedingsbodem afhankelijk. We vangen het zonlicht in de muziek op en bieden deze onderdak. Vreugde is op langere termijn sterker dan verdriet.
Eshagh Abdollahpour, de vader van Gelareh Pour, draagt het Freydoon Moshiri gedicht On Our Little Balcony voor. Een ontroerend stukje spoken word waar verder geen instrumentatie aan te pas komt. Slechts de doorleefde, licht verbitterende wijze oude stem, die deze taak zorgvuldig uitvoert. Het geeft nogmaals aan dat het vertrouwen van vader in zijn dochter er nog steeds is. Een wederzijds soort van trots en respect, heel mooi hoe hij met deze eer omgaat. Klein en intiem, de uitgevlogen dochter is weer even thuis.
Het instrumentale Marbles for Kaylie ademt de bezieling van de studio van Brett Langsford uit. Deze is een bosrijke gelegen locatie symboliseert de plek waar Give Water To Birds tot stand komt. De vogels overstemmen de opnames en wat is het dan mooi om ze niet weg te filteren, maar juist prominent op de voorgrond te plaatsen. Give Water To Birds is het realistische, minder gotische vervolg van het spirituele Fil O Fenjoon. ZÖJ daagt zichzelf uit en stelt zich open minded naar de luisteraar op. Zelf heeft het mystieke van de voorganger mijn voorkeur, al is Give Water To Birds net wat meer eigen.
ZÖJ - Give Water To Birds | World | Written in Music - writteninmusic.com
* denotes required fields.
* denotes required fields.