Kathryn Williams - Mystery Park (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Kathryn Williams - Mystery Park - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Kathryn Williams - Mystery Park
De Britse singer-songwriter Kathryn Williams staat al meer dan 25 jaar garant voor kwaliteit en doet dat ook op haar nieuwe album Mystery Park, dat in muzikaal opzicht af en toe herinnert aan haar meesterwerk Little Black Numbers

Een nieuw album van Kathryn Williams is wat mij betreft altijd iets om naar uit te kijken. Ik keek dan ook al een tijdje uit naar Mystery Park, dat deze week is verschenen. Het is een album dat aan de ene kant volledig voldoet aan de verwachtingen en het uit duizenden herkenbare Kathryn Williams geluid laat horen, maar de Britse muzikante weet ook altijd te verrassen. Dat doet ze bijvoorbeeld met songs die zijn voorzien van wat vollere arrangementen, maar Mystery Park bevat ook een aantal songs die weer wat dichter tegen de songs op haar voorlopige meesterwerk Little Black Numbers aan zitten. Het levert wederom een album van hoge kwaliteit op, precies wat je verwacht van Kathryn Williams.

Het is dit jaar, toch wel enigszins tot mijn verbazing, alweer 25 jaar geleden dat Little Black Numbers, het tweede album van de Britse singer-songwriter Kathryn Williams, verscheen. Little Black Numbers was me direct bij eerste beluistering zeer dierbaar en dat is in de afgelopen 25 jaar niet veranderd. Integendeel zelfs, want ik schaar het inmiddels onder mijn favoriete albums aller tijden.

Little Black Numbers is daarom vanzelfsprekend nog altijd mijn favoriete Kathryn Williams album, maar ook de stapel albums die Kathryn Williams sindsdien heeft uitgebracht is van zeer hoge kwaliteit, met Old Low Light uit 2002, Hypoxia uit 2015 en Night Drives uit 2020 als persoonlijke favorieten. Vorig jaar leverde Kathryn Williams samen met de Schotse muzikant Withered Hand (aka Dan Willson) nog een prima album af, maar met Mystery Park verschijnt deze week een volgend soloalbum van de Britse muzikante, die werd geboren in Liverpool, maar inmiddels Newcastle als thuisbasis heeft.

Mystery Park is volgens de bandcamp pagina van de Britse muzikante al haar vijftiende album en het is wederom een hele mooie. Kathryn Williams noemt Mystery Park zelf haar meest persoonlijke album tot dusver, maar het is ook een album waarop ze intensief samenwerkt met andere muzikanten en songwriters. Hieronder muzikanten en songwriters van naam en faam als Leo Abrahams, Neill MacColl, Beth Neilsen Chapman, Polly Paulusma, Ed Harcourt en Paul Weller, die allemaal bijdragen aan de hoge kwaliteit van de songs en de muziek op het album.

Een aantal tracks op Mystery Park herinnert in meerdere opzichten aan Little Black Numbers, dat ook voor Kathryn Williams zelf nog altijd een ijkpunt is. De echo’s uit het verleden, die overigens ook van het hierboven genoemde Old Low Light komen, hoor je vooral in de spaarzaam ingekleurde songs met vooral invloeden uit de Britse folk. Kathryn Williams is altijd een folkie geweest en Mystery Park verandert daar niets aan.

Het album is echter zeker niet steken bij het terecht zo bewierookte Little Black Numbers en de directe opvolgers, maar bevat ook een aantal wat voller en anders ingekleurde songs. De arrangementen en de muziek op het album zijn echt prachtig en ook op de productie van Leo Abrahams heb ik niets aan te merken, want muziek en zang zijn echt prachtig in balans.

Net als de vorige albums ontleent echter ook Mystery Park de meeste kracht aan de zo herkenbare stem van Kathryn Williams. Het is een stem die 25 jaar geleden betoverde op Little Black Numbers en dat doet de zachte en heldere stem van de Britse muzikante nog steeds. Het maakt hierbij niet zoveel uit of Kathryn Williams kiest voor de wat soberdere klanken die we kennen van haar vroege albums of juist voor een wat voller klinkend geluid, want in beide gevallen is de stem van Kathryn Williams echt bijzonder mooi.

Het komt allemaal samen in een serie persoonlijke songs, die de Britse muzikante deels schreef met anderen. Het zijn, net als de songs die we inmiddels kennen van Kathryn Williams, songs die lekker in het gehoor liggen, maar die bijzonder knap in elkaar zitten. Ik ben inmiddels al 25 jaar fan van Kathryn Williams en ze heeft me nog nooit teleurgesteld. Dat doet ze ook weer niet met het echt bijzonder mooie Mystery Park. Erwin Zijleman