Astro & Reiko.A - Lilith's Ilium (2007)

Noise-album van de week 1. Het zal mij benieuwen wat de reacties zijn.

Het in 2007 verschenen Lilith's Ilium van grootheden Astro (Hiroshi Hasegawa) en Reiko.A (Reiko Azuma dus) is om de één of andere reden een beetje over het hoofd gezien - hoewel het feit dat de CD uitgegeven is op een Chinees label met alleen een vage blog, en waar enkel besteld kon worden door geld in een envelopje te proppen en daadwerkelijk op te sturen (PayPal? Je ne sais quoi!), er vast iets mee van doen heeft. Toch een beetje jammer, want deze samenwerking laat zich uitermate goed smaken. Astro kennen we voornamelijk van oernoisecollectief C.C.C.C. (met in de gelederen ook een voormalig SM-actrice), van wie in 2007 overigens nog een mooie verzamelaar verscheen (Early Works op No Fun), terwijl Reiko.A vooral bekend is van haar bijdrages binnen Merzbow (credits op onder andere Artificial Invagination, Flare Gun, Venereology, Akasha Gulva en het uit de Merzbox afkomstige Marfan Syndrome (één van de betere schijven in die box)). Beiden timmeren echter ook al jaren solo aan de weg, en geheel niet onverdienstelijk; vooral Astro is erg actief en bracht albums uit op labels als Important, aRCHIVE, Blossoming Noise en het Nederlandse Cut Hands.

Lilith's Ilium is, ondanks de illustere en misschien enigszins angst inboezemende referenties (de hardere Merzbowplaten waar Reiko op figureerde; de gelouterdheid van Astro binnen de scene), beslist geen verkeerde plaat om mee te beginnen, me dunkt. Goed, de enige (titel)track die het album kent duurt direct een kleine 45 minuten, maar kent een organische opbouw die de luisteraar langzaam het nummer binnensleept, en is niet alleen maar rechttoe rechtaan harsh. Evenveel is ook tekenend voor Astro's sound - in het boekwerkje bij het eerdergenoemde Early Works spreekt Fumio Kosakai (ex-C.C.C.C., Incapacitants) over "the uniqueness of [C.C.C.C.'s] sound which is psychedelic, cosmic and erotic", een verdienste die grotendeels, aldus Kosakai, die van bassist Nagakubo was, maar waarvoor ook Astro het nodige krediet verdient. Zeker met zijn latere solowerk in het achterhoofd is dat maar al te duidelijk; de geluiden die Hasegawa (voornamelijk) uit zijn EMS-synth perst zijn te allen tijde kosmisch en psychedelisch (titels als Black Bloody Cosmos en Astral Orange Sunshine zijn dan ook Astro ten top) en hebben, wellicht, ook nog wel iets van de erotiek die inderdaad evident was in de sound van C.C.C.C.

De bijdrage van Azuma versterkt alleen maar het spacy karakter van het geheel; mevrouw bespeelt hier de theremin (en een rijtje pedalen), en voegt zo op soms zeer knappe wijze details toe die Astro's sound op indrukwekkende wijze aanvullen en verrijken. Lilith's Ilium loeit onophoudelijk door, altijd zuigend en kosmisch, met hier en daar kundige meltdowns en elders knarsende erupties. Het maakt het tot een geslaagd werk, iets wat alleen nog maar indrukwekkender lijkt wanneer je je realiseert dat het een opgenomen live-improvisatie betreft. Lilith's Ilium is een uitstekende kennismaking met de meer psychedelische kant van Japanse oernoise anno 2007.

Behoorlijk psychedelisch, in het begin dacht ik nog aan Acid Mothers Temple maar al snel krijgt het een eigen geluid. Het is een erg lange track maar met genoeg spanning om het boeiend te houden! Zeker leuk om me wat meer te verdiepen in deze gasten!
Nu maar proberen om dit schijfje te bemachtigen, al zal dat denk ik niet heel makkelijk worden!

Ben zelf een aardige en echte Noise-Noob. Ken de wat mume bekendere werkjes als: Abuse, Senzuri Power-up, Ladybird (noiserock) en natuurlijk Twin Infinitives (top 10 plaat). Ik heb me wel eens willen verdiepen in het noise landschap, maar de bekendere lijstje komen vaak niet verder dan: Sonic Youth en de gangbare japanse noise.

Heb hem gisteren ook even beluisterd, erg leuk en opwindende plaat. Doet me ergens denken aan een verharde versie van Anima van Vladislav Delay. Een zeer geslaagd werk dit. rond de 4*

Sven ik weet niet hoe je het altijd doet, maar je weet toch erg leuke en byzondere werkjes aan te raden.

Mee eens en Sven is natuurlijk de noise-guru bij uitstek

Leuke driekwartier. Een hoop noise op een bult, maar toch structuur (een beetje). Kost wel tijd om ontcijferd te worden, maar beloont. Jammer genoeg zal ik de komende anderhalve week weinig aan nieuwe muziek luisteren toekomen, dus dit is maar vast mijn indruk na twee keer luisteren. Redelijk positief.

Ik heb me nu ook 2x aan dit plaatje gewaagd en het valt niet tegen. Gelukkig zit er meer structuur in dan ik verwachtte.
Mooi opgebouwde song. Ik betrap mezelf er wel op dat ik een structuur probeer te ontdekken en naar de speeltijd kijk en dan om het kwartier een soort van kentering binnen het geluid ontdek.
Ik moet er nog steeds aan wennen dat er geen "beat" is. Maar ik leer dit al aardig waarderen.

Het heeft meer op met een expirimenteel ambientplaatje dan een noisefrutsel, maar moet dat kwalijk nemen? Nee natuurlijk niet, het geluid is heerlijk intens en de bas blaast je- In het begin van het plaatje - helemaal weg. Lekker plaatje om bij te ontspannen, maar toch ben ik er niet helemaal weg van. Ik ben niet echt een liefhebber van het "spacy" geluid dat uit de keyboards geperst wordt. Toch vind ik het een leuk plaatje en een erg goede keuze, vooral omdat het - hoewel vrij lang - toch wel een redelijk toegankelijk muziekje is (hoop ik ). Nu een 3,5*, maar dit gaat vaker opgezet worden!

Qua geluiden een heel fijn stuk. Niet heel harsch en schril, af en toe bijna mooi. Mooie aftrap van het noise-abum van de week topic, typisch een plaatje om mensen mee te krijgen zonder dat ze gillend wegrennen. Ik krijg hele blije associaties: positieve noise, het blijkt te kunnen! Een groot euvel vind ik evenwel de speelduur. Om mij (ongeacht het genre) met één track drie kwartier te kunnen boeien moet je van hele goede huize komen. Astro en Reiko.A lukt het nog niet. Maar daar wil ik best nog wel een luisterbeurten of twee aan wagen! Voor nu 3.5 *tjes.

Deze nu aan het beluisteren, en waar ik albums van Fuck, The Retarded Girl meteen al uitzette, blijft deze gewoon draaien. Met andere woorden, het houdt me geïnteresseerd.

Ik vind dit al een stuk boeiender dan de doorsnee Harsh Noise die ik voorheen al kende, maar driekwartier is toch niet iets te lang om echt mijn aandacht vast te houden. Heb nu drie luisterbeurten erop zitten, en ik denk dat er niet snel een vierde zal volgen. In ieder geval, beter dan de andere Noise die ik kende.

Ik vindt het album eigenlijk alleen maar beter worden, heerlijk die analoge ems-shit. Een plaat die uiteindelijk wel in m'n platenkast komt te staan (hoop ik).

Komt me meer over als spacey harsh ambient, dan noise, al is het dat natuurlijk wel gewoon.

Toegankelijk eerste plaatje om deze reeks mee te beginnen en in zekere zin ook rustgevend, maar dat ben ik dan weer. Het zit redelijk subtiel en gedetailleerd in elkaar, maar zeker in het begin mocht er wat meer gebeuren wat mij betreft.

Het eerste kwartier vind ik juist het beste deel van de CD.

Nog altijd mijn ding niet, die noise. Beetje nutteloos om te stemmen dus, maar aangenaam kan ik de luisterervaring niet noemen.

Ik kreeg vandaag een aardig mailtje van Reiko.A en als het allemaal meezit kan ik binnenkort een exemplaar bemachtigen via de webshop van Astro die nu ergens in Europa uithangt.

Sjiek! Mooi man!

Krijg trouwens binnenkort een paar exemplaren van een split met Kylie Minoise, Orgasm Denial, Torturing Nurse EN Astro (what the fuck! ), als je er eentje wil hoor ik het wel!

Ik ken het niet sven,

Maar altijd interesse.

Heel erg lekker

Is dat nog gelukt ? Ik heb 'm nu ook op staan, best een smakelijke track.

Ja, heb het schijfje inmiddels in mijn bezit!

Als je snel bent hier nog te verkrijgen:

klik