Talisman - Truth (1998)

Allemaal covers. Normaal gesproken houd ik daar niet zo van. Maar wat meneer Soto hier laat horen is bij vlagen fantastisch. Luister maar eens naar zijn interpretatie van Madonna's Frozen.
Madonna wordt ernstig opzij gezet door deze versie als je het mij vraagt.

Er staan 3 covers op. Darling Nikki van Prince, Let me entertain you van Queen en zoals eerder genoemd Frozen. De rest is eigen materiaal geschreven door Jeff en Marcel Jacob in het nieuwe huis in Los Angeles waar Jeff net was komen wonen.

Fikse tegenvaller tot nu toe, lijkt een bij elkaar geraapt zooitje te zijn. Geen slechte nummers, maar er is geen samenhang. Haastklus of een cd om van een contract af te komen!? Een tussendoortje!? Lag de band op zijn gat of bijna!? Soto klinkt ook vermoeid en rasperig hier en daar, soms stoort zijn stem mij zelfs omdat het wel lijkt dat hij niet geïnspireerd bezig is... dat laatste irriteert me het meest. Ook zijn drie covers mij teveel van het goede, sterkt mij in het gevoel dat dit geen typisch reguliere cd is van de band, maar kan er uiteraard volkomen naast zitten.
Het is allemaal niet slecht, maar deze gaat niet vaak meer aan, dat weet ik wel. "Angel/Devil" als uitzondering misschien, die is wel heel lekker...