Mssr Renard
Deze plaat is wel van begin tot eind een krachtige, vrolijke en melodieuze plaat.
Beetje funk, beetje jazzrock, beetje psychedelische gitaarrock, maar vooral een erg plezierige en speelse plaat, waarbij de zang voornamelijk bedoeld is om de songs wat extra vrolijkheid en meezingbaarheid te geven.
De ritmesectie van drummer Jan Fride en bassist Helmut Hattler Is superstrak en deze plaat is ook erg bijzonder omdat hier naast gitarist Peter Wolbrandt, saxofonist Alto Pappert én toetsenist Ingo Bischoff op meedoen. Wat het de enige plaat maakt met zowel Ingo als Pappert. Pappert zal na deze plaat de band verlaten.
Voor de liefhebbers van psychedelische krautrock is er de song Die Maschine, die op mij wat dystopisch overkomt. Geef mij maar de swingende liedjes van de band. Die Maschine had zo van Hawkwind kunnen zijn, trouwens.
Heimweh nach Übersee is een mooi, kort wat folky liedje met mooi saxspel van Pappert.
Hoedanook wederom een sterke Kraanplaat met superheldere productie van Conny Planck.