Maroon 5 - Love Is Like (2025)

Recensie | Maroon 5 - Love Is Like | Nieuweplaat.nl

De trend van liedjes korter houden dan drie minuten die zich al enige tijd voordoet in de popmuziek, is ook Maroon 5 ten deel gevallen. Andere bands in de muziekgeschiedenis hebben aangetoond dat dit heel goed kan uitpakken. Neem bijvoorbeeld het twee minuten en twintig seconden durende Blackbird van The Beatles uit 1968. Nu zullen we die track niet als meetlat gebruiken om alle liedjes op het nieuwste album Love Is Like van Maroon 5 aan te meten, want dan zouden ze stuk voor stuk door de hoeven zakken. Maar welke kwaliteitsmeetlat je ook gebruikt, er blijven teleurstellend weinig tracks op Love Is Like overeind staan. Hideaway als openingstrack doet dat wel. Een zorgeloos palmboom-poplied volgens Maroon 5-basisreceptuur. ‘We could just hide away/You and me, we can find a way/Take this permanent holiday’. Rijmschema AAA; weinig creatief, maar in dit lied sorteert het het gewenste effect, dus doel bereikt.

Titelsong Love Is Like maakt gebruik van een sample van het nummer Silly, Wasn’t I van Valerie Simpson (dezelfde sample gebruikte 50 Cent in zijn track Best Friend). De bijdrage van Lil Wayne op Love Is Like is slim geproduceerd en de ietwat gedateerde sound maakt dat dit lied makkelijk in het gehoor ligt. Hierdoor heeft deze track een hoge ‘playability’ voor radiostations.  Maar daar blijft het dan ook wel zo’n beetje bij voor wat betreft de hoogtepunten op deze plaat, want wat daarna nog volgt heeft een veel te hoog dertien-in-een-dozijn-gehalte. Zelfde thematiek, zelfde songstructuur, zelfde voortkabbelende tempo. I Like It bijvoorbeeld (in samenwerking met Sexyy Red) leunt sterk op een sample van The Festivals (Take Your Time) en ademt doelbewust dezelfde sfeer als Levitating van Dua Lipa. Aardig geprobeerd, maar al luisterende bekruipt je toch een gevoel van gebrek aan creatief intellect met een vleugje gemakzuchtig meeliften op het succes van een ander. Maroon 5 onwaardig en daar verandert een lied als California, een onhandig eenvoudige ballade waar je als Golden State niet mee geassocieerd wil worden, ook niets meer aan.

Dat slechts één lied de drie minuten haalt op Love Is Like kan drie redenen hebben. Ten eerste kan het een artistieke keuze zijn om zodoende een compacte luisterervaring te creëren, waarbij alles strak is geproduceerd en niets overbodig is. Dit argument kan al na de eerste luisterervaring van dit negende studioalbum van Maroon 5 overboord, hoewel de productie op zichzelf niet verkeerd is, wel eenzijdig. Ten tweede kan het – met oog op de kracht van sociale media -  een marketing- en streamingstrategie zijn: korte tracks die gericht zijn op zoveel mogelijk herhaling (lees: inkomsten). Vanuit commercieel oogpunt slim, maar voelt creatief nogal mager. En dat brengt ons bij de derde – meest voor de hand liggende – reden: de band heeft simpelweg weinig te melden en blijft veilig binnen de grenzen van het ‘merk’ Maroon 5.

Met name redenen twee en drie zorgen ervoor dat totale lengte van Love Is Like uitkomt op een beschamende zevenentwintig minuten. Minstens de helft van deze speelduur betreft songs die dusdanig formulematig klinken, dat ze even vluchtig zijn als aceton. Na het minstens zo teleurstellende album Jordi uit 2021 lijkt Love Is Like helaas af te stevenen op een nieuw dieptepunt in het oeuvre van Maroon 5.

Knap van verm1973 om dit te kunnen aanhoren en ook nog uitgebreid verslag te doen. Dank daarvoor.

Het kan weleens opluchten om je ergens op uit te kunnen leven, al is het allemaal erg netjes geformuleerd.

Ik ga dit iig niet vrijwillig opzetten. Dat kleine beetje dat ik hiervan mee heb gekregen + een lange rij singles die na het eerste album verschenen zijn (die van Songs about Jane klonken nog best leuk), geven er iig geen aanleiding toe.