Sonic Dragolgo - My Sweet Honey Bunny (1999)

Ik ben nu al een aantal jaren liefhebber van een goede portie hersensmeltende power noise op zijn tijd, maar ik was me er nog niet van bewust dat teringherrie ook zo speels kon klinken. Enter de Nijntje-themed gabbernoise van My Sweet Honeybunny. Deze plaat hangt aan elkaar van de unhinged samples (Spaanse taallessen, schaterende kinderen, lo-fi bluesopnames), met als enige constante factor de compleet geschifte overstuurde gabberbeats die het geheel ondersteunen. Dat betekent niet dat dit eentonige muziek is, integendeel: op SYNTH DE DATE horen we synthgefreak dat de noemer hyperpop 20 jaar avant la lettre verdient, op MIFFY Aphex Twin-achtige breakbeats, en op Bambi gaat het geheel bijna de shoegazekant op. Een ongelooflijk veelzijdige en vooruitstrevend album waar ik nog lang niet op uitgeluisterd ben, al is het maar omdat ik in de sportschool met dit op anderhalf keer zo goed presteer.