Beyond the Black - Break the Silence (2026)

3 nummers nu reeds bekend. Lijkt tot nu toe kwalitatief sterk op het voorgaande, zowel succesvolle als geprezen album. Weer met een paar opvallende interessante elementen. op Art of Being Alone kom je al een vleugje Bulgarian voices tegenmoet, super smaakvol gedaan, ze gaan meer ethnic influences toepassen, werd al gemeld. Ik zie hier in dat nummer 4 sowieso al iets met Bulgarian voices gaat hebben. Verder de bekende bombast, vette productie, en superstem van Jennifer. Rising high tot nu toe voor mij een topnummer. Begin 2026 in Doornroosje.

"Let There Be Rain" met The Mystery of the Bulgarian Voices is werkelijk schitterend! Inderdaad weer de bekende bombast gecombineerd met metal met een flink poprandje en uiteraard de onweerstaanbare vocalen van Jennifer Haben zorgen gezamenlijk voor één van de beste en meest catchy nummers die ik tot nu toe van Beyond the Black heb gehoord. Een fenomenale oorwurm zoals Beyond the Black ze overigens wel vaker weet te maken! En inderdaad is "Rising High" ook niet misselijk met o.a. die aparte, maar tevens zeer in het oor springende Afrikaanse vocalen. Erg benieuwd naar de rest van het album en zeker ook naar het optreden wat ze binnenkort gaan geven in Doornroosje.

Lekker zondagochtend album.
Jennifer Haben heeft een heel prettige stem en het album is hier en daar wat versiert met tierelantijntjes en gastbijdrages.
Fijne powermetal / symfo-metal en het album is "lekker" kort wat voorkomt dat de boel niet langdradig wordt.

Fantastisch album. Alles wat Beyond the Black al die jaren interessant maakte, gecombineerd met de zoektocht naar een moderner geluid, is op deze plaat weer ruimschoots aanwezig. Enorme catchy symfo/powermetal, sterke zang van bandleider Jennifer Haben, en ook weer flitsende gitaarsolo's en lekkere energie. De gastbijdragen zijn ook stuk voor stuk sterk te noemen.

Het optreden van Beyond the Black aankomende vrijdag in Doornroosje gaat vanwege gezondheidsredenen helaas niet door. Gitarist Chris Hermsdörfer heeft te kampen met een ernstige oogafwijking waar hij met spoed aan geholpen dient te worden. Tevens is drummer Kai Tschierschky nog steeds aan het herstellen van een heftige griep.
Erg jammer maar absoluut te begrijpen. Vooral de toestand van Chris schijnt absoluut zorgelijk te zijn!
De tickets blijven geldig en er zal spoedig gezocht worden naar een nieuwe datum.

Op het zesde album Break the Silence van de succesvolle metal-formatie Beyond the Black rond zangeres Jennifer Haben valt meteen op hoe de band nog steeds op een subtiele wijze aan het evolueren is zonder echt van de vertrouwde paden af te wijken. Het is wel inmiddels duidelijk te horen dat de symfonische en bombastische invloeden binnen de muziek duidelijk naar de achtergrond zijn verbannen; Beyond the Black klinkt een stuk moderner tegenwoordig, maar tegelijkertijd klinken ze ook onmiskenbaar als de band die ze zijn.
Eigenlijk hebben ze het voor elkaar gekregen om dit keer álle kenmerken van hun sound op één album te krijgen en daardoor klinkt Break the Silence als misschien wel hun meest uitgebalanceerde album.

Wat ook weer terug is, is de spreekwoordelijke, muzikale schop onder de reet die de band een beetje nodig had na het weliswaar zeer degelijke, maar ook wat plichtmatig klinkende vorige plaat.
Ander opvallend punt is de relatief zeer korte speelduur; dit is de kortste plaat van Beyond the Black, maar toch had ie niet langer hoeven te duren. Break the Silence is daarmee een behoorlijk beheerst en evenwichtig klinkende plaat geworden en er staat geen enkel vullertje op.

Nog meer dan ooit zijn de pop-invloeden terug te horen op deze zesde langspeler en zorgen mede daardoor voor een meer hippe en moderne sound en dat siert de band volledig. In dat opzicht maken ze zo'n beetje dezelfde ontwikkeling door als onze landgenoten van bijvoorbeeld Within Temptation hebben gedaan (een band die ik al veelvuldig heb aangehaald, omdat er behoorlijk wat vergelijkingen vallen te maken tussen beide bands). Met het verschil dat Beyond the Black op muzikaal gebied vuur spuugt, daar waar Within Temptation zwakke stoomwolkjes uitpuft, althans dat vind ik.

Break the Silence trapt meteen af met de ongelooflijke oorwurm "Rising High" waar ik in eerste instantie een beetje aan moest wennen. De wat aparte, in het Afrikaans gezongen vocalen deed me in eerste instantie fronsen, nu vind ik het onweerstaanbaar. Tevens is het ook gewoon een hele overtuigende opener.

Het titelnummer is een echte meebruller en laat overduidelijk de kwaliteiten van de band horen. Niet per se de meest verrassende track van de plaat, goed is het zonder meer.

"The Art of Being Alone" is daaropvolgend werkelijk ijzersterk; een overtuigend duet met Chris "The Lord of the Lost" Harms kruipt dit nummer flink onder de huid. En Jennifer schittert hier oprecht. Haar uithalen gaan hier op een aangename manier door merg en been.

Maar dan volgt "Let There Be Rain", één van de allerbeste tracks die ik tot nu toe van Beyond the Black gehoord heb. Wát een oorwurm en wát een refrein herbergt deze knaller met een zeer overtuigende gastbijdrage van The Mystery of the Bulgarian Voices.

Gas terug wordt genomen met de semi-ballad "Ravens" en is wederom een indringend en sterk nummer waarmee Beyond the Black ook met rustiger materiaal overtuigend voor de dag weet te komen.

Naarmate de plaat vordert, blijft het niveau consistent en ook het enigszins aparte, maar ook onweerstaanbare "The Flood" blijkt een zeer aangename topper van een track.

Het duet met Asami van Lovebites "Can You Here Me" vind ik gek genoeg misschien wel de minste track van het album en dat komt misschien doordat ik de bijdrage van Asami niet zo bijzonder vind. Ze voegt weinig toe, athans dat vind ik. Maar ook dit nummer is verder natuurlijk heel catchy en memorabel, maar ligt me net even wat minder.

Het meer kleurrijke, met synths overtrokken, deels in het Frans gezongen "(La Vie Est un) Cinéma" laat horen dat Beyond the Black ook duidelijk buiten de paden kan treden met hun muziek. Dit is bijna pure pop en heeft nauwelijks iets met metal van doen. En toch werkt het!

"Hologram" is weer steviger en meer uptempo en gewoon weer een dijk van een track.

Het officiële album sluit af met het grotendeels in het Duits gezongen "Weltschmerz". Het is een rustig, ingetogen nummer die het puur moet hebben van de neerslachtige, maar uiterst mooie sfeer. Het is grotendeels elektronica met daarover heen de prachtige vocalen van Jennifer die in haar moedertaal zingt, wat ze wat mij betreft absoluut vaker mag doen.

De limited edition van het album herbergt als extraatje nog twee spetterende live-uitvoeringen van de klassiekers "In the Shadows" en "Hallellujah", opgenomen op Wacken Open Air in 2025.
De twee unplugged-versies van "The Flood" en "(La Vie Est un) Cinéma" zijn echter flauw en voegen niets toe.

Concreet is Break the Silence een topplaat en laat duidelijk horen hoe kwaliteit en consistentie hoog in het vaandel staan bij Beyond the Black. De band is hoorbaar in topvorm en kan op deze wijze nog echt jaren mee. Ik kijk dan ook nu al weer uit naar de volgende plaat.