Steeleye Span - Conflict (2025)

Zes jaar na Est’d 1969 komt Steeleye Span met een nieuw album. In tegenstelling tot de directe voorganger The Green Man Collection uit 2023 staan er op Conflict geen eerder uitgegeven nummers, maar veel nieuw zelfgeschreven materiaal was kennelijk ook niet voorhanden.

“All traditional singers have sung modern and self-composed pieces alongside old songs. This album follows in that tradition”, aldus de liner notes. Interessanter is echter de volgende zin: “Some of these songs are from centuries past, and some from the last century, which, given the massive shift in our lived lives, I consider now almost traditional themselves, since the references are now obscure to most people.” Want Steeleye beweegt zich al sinds de oprichting tussen eigen nummer en de trad.arr, maar zelden nam het werk van tijdgenoten op – wat je ook gerust covers kunt noemen. Conflict bevat er vier, twee van oud-bandlid Rick Kemp (Low Flying, Genocide), één van de mij verder onbekende Amerikaanse zanger Jonathan Byrd (I Am An Oak Tree) en één van folkzanger Keith Marsden (een op muziek gezette Charles Kingsley-gedicht When All The World Was Young Lad).

Daarnaast bevat het album een trad.arr in Over The Hills And Far Away (eerder opgenomen door oud-lid Tim Hart), een flink bewerkte versie van een solonummer van Prior (Blow Boys, Blow), een nummer dat voortkomt uit een onafgemaakt Prior-nummer uit de jaren ’80 (Ghost Ship) en een nieuwe versie van Dogs and Ferrets, waarvan het origineel op Commoners Crown staat. Dan nog een traditional waar Steeleye een arrangement voor schreef (Sound of the Drum). Blijven over: drie echt nieuwe, door de band geschreven nummers (Trees are Whispering, Honey Bee, Skip To Shore).

Dat hoeft van Conflict natuurlijk geen slechte plaat te maken, en dat is het dan ook niet. Wel is het misschien een wat onsamenhangende, zeker de twee meer rockgedreven nummers van Rick Kemp vallen wat uit de toon. De covers van I Am An Oak Tree en When All The World Was Young Lad passen daarentegen wel weer erg goed bij deze incarnatie van Steeleye. En misschien is dat nog wel het belangrijkste: het maakt niet eens zo veel uit waar alle nummers vandaan komen, als het maar in de geest van Steeleye Span gemaakt is, en dat is op dit album zeker het geval. Daarmee is Conflict zeker geen topper in het bandoeuvre, maar wel een gedegen middenmoter.