The Southern River Band - Easier Said Than Done (2025)

Dit is één van de bands die me in de afgelopen 2 jaar het meest is bevallen qua nieuwkomers. Samen met Deraps en Wings of Steel zo uit het hoofd, zorgen ze voor de broodnodige nieuwe aanvoer in hardrockland. En nu is er dan het nieuwe album. De vorige liet al prima horen wat de mannen uit Australië in huis hebben. Gooi Van Halen, AC/DC, Status Quo, Cheap Trick, Aerosmith en dat soort bands in de blender en je krijgt The Southern River Band. Op het podium overtuigen de mannen het meest. Het is alles of niks. Knappen met die handel! Op dit nieuwe album gaan ze op de ingeslagen weg door en klinken de nummers nog net iets beter uitgewerkt. Maar denk dan niet aan overgeproduceerd! Nee, de rauwe randjes zitten er nog steeds aan. Deze jonge honden komen begin volgend jaar weer naar Europa. Ga dat zien! Even checken RonaldjK

Aha, dank! Kwam eerder deze week hun naam tegen als één van de voorprogramma's van AC/DC tijdens de Australische tour die binnenkort begint. Effe koeklen, ja hier.

Ondertussen aan dit album begonnen: lekker!!!

Kijk, de jongens timmeren aan de weg zo te zien. Support van AC/DC is een hele mooie stap voor ze! En gegund Ik hoop alleen niet dat het ze zo vergaat als The Answer een aantal jaren terug. Kwamen ook met twee geweldige platen en werden toen uitgenodigd om als Support van AC/DC mee te gaan op de hele Europese tournee. Ik dacht; dat is mooi voor die gastjes! Maar daarna werd het alleen maar minder en minder helaas. Hopelijk gaat het voor The Southern River Band juist de andere (goede) kant op!

Dit was zeker een aangename kennismaking! The Southern River Band met Easier Said than Done bleek een goede tip! Met de sfeer van de hoes erbij moest ik denken aan Blackfoot vanaf 1979, toen die groep hun southern rock á la Lynyrd Skynyrd verruilde voor een steviger aanpak. Blijkens Discogs bracht The Southern River Band hiervoor al vier albums uit, deels in eigen beheer en deels live. De voorganger waar vielip het over heeft (?), staat nog niet op MuMe.

Hardrockende southern rock uit Australië van het soort waarvan wij in Nederland Bökkers hebben. Soms uptempo zoals de eerste twee nummers, soms midtempo zoals Bad Luck Baby, Bye Bye of kalm als It's What's It's. De stem van zanger-gitarist Callum Kramer is licht-rauw en de band is hecht. Daarbij wordt gevarieerd in arrangementen, zoals het vriendelijke en swingende One Last Dance, geschikt voor Nederlandse radio.

All Over Town begint met akoestische blues en gaat dan vet rocken, Fuck Youk, Pay Me is ongetwijfeld een livefavoriet en heeft fraaie twingitaren met andere gitarist Dan Carroll, een huilende mondharmonicasolo in de boogie van We've Got Plans Tonight.

Azijnpissers kunnen klagen dat dit retro is, maar liedjes schrijven kunnen ze. Net als spelen. Bijkomend pluspunt: de productie is open in plaats van dichtgepropt met pro-tool. Wie hiervan houdt, zal net als ik prompt zin krijgen in Strikes van Blackfoot of hun albums daarna. Bij The Southern River Band floreert dezelfde, eerlijke hardrock 'n' roll, maar dan uit 2025. Hölt wi-j van!

PS vielip tipte me vanmiddag dat TSRB van 18-22 februari in achtereenvolgens Zwolle, Nijmegen, Groningen en Amsterdam is te zien. Zie hier, even scrollen.

Kaartjes voor Zwolle in the pocket en als het meezit doe ik Groningen ook nog.

Late reactie maar de optredens waren echt fantastisch. Wát een band! Heb zowel Zwolle als Groningen gedaan en het contrast kon haast niet groter. Zwolle op een doordeweekse avond in een zaaltje (nou ja meer een zolder) van een soort jeugdsoos. Wel een te gekke locatie overigens. Met 100 (?) man en vrouw was het vol. De band maakte het schijnbaar niks uit en gaf vol gas. Heerlijk optreden waarbij ik een aantal collega's had meegenomen. Die waren ook helemaal 'om'. 'Ik dacht dat er helemaal geen leuke nieuwe bandjes meer waren' hoor ik vaak om me heen. Maar jawel, die zijn er echt meer dan genoeg. Je moet er alleen iets voor doen. Met alleen afgaan op radio en t.v., zoals vroeger, levert je inderdaad alleen maar ellende op. Ze zijn daar nu wel van overtuigd
Groningen was dus andere koek. Een vrijdagavond en dus weekend. En dat scheelt bij dit soort muziek toch wel behoorlijk. Daarbij kwam dat het in Vera was. Een volwaardige concert locatie tegenover de zolderkamer in Zwolle. En een volle bak ook nog! De band had er zichtbaar meer zin in vanavond. Er werd meer interactie gezocht met het publiek en frontman Callum Kramer maakt de ene komische opmerking na de andere. Dit sloeg perfect over op het publiek waardoor er een heerlijke rock & roll vibe ontstond. En dit zorgde er dan weer voor dat de band 1 nummer meer speelde in vergelijking met Zwolle. Al met al twee meer dan geslaagde optredens van dit zeer sympathieke gezelschap meegemaakt. Kan nu al reikhalzend uitkijken naar de volgende keer