Moving Gelatine Plates - The World of Genius Hans (1972)

Zeg Misterfool, had je nog wat van die ingewikkelde, jazzy, progrock in de aanbieding. Van dat type die je hersens laat dansen! Nou ja, het is dat je het toevallig vraagt, maar heeft u al aan dit album van Moving Gelatine Plates gedacht. Echt zo'n vergeten band overigens. Mischien een tip voor Soft Machine liefhebbers als: Stijn_Slayer, Paulus_2 of willemmusic.

Ps: Last Song op het vorige album is ook echt supertof!

Dank voor tip, Misterfool, ik heb hun eerste. Is deze beter? Hoes en titel i.i.g. wel! Ik ga het graag proberen!

Ongeveer hetzelfde niveau zou ik zeggen. Iets constanter qua kwaliteit, iets gefocuster.

Het valt inderdaad wel in mijn straatje, maar echt warm lopen doe ik er niet voor. Ik vind het toch wat zelfingenomen en klinisch. Veel gejam (en daar ben ik niet vies van), maar weinig liedjes. Verder hoor ik ook wel veel leentjebuur van Zappa.

Deze plaat van Moving Gelatine Plates vind ik wel een stuk beter uitgewerkt dan de eerste. De muziek is nog steeds in het straatje van zowel Zappa als Soft Machine, maar de band klinkt hier vooral als zichzelf. Omdat de band met hun muziek totaal geen succes hadden en er ook nagenoeg geen promotie voor dit soort muziek was, hield de band het na deze plaat ook wel voor gezien. Er zouden nog twee reunies en twee studioplaten volgen in de loop der jaren, maar alleen de studioplaat van 2006 (Removing) haalt het niveau van deze plaat, die toch wel als een klassieker van de Canterbury Prog gezien kan worden.