Bob James & Dave Koz - Just Us (2025)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Jazz
Uitgebracht in eigen beheer
-
Sommation (5:25)
-
My Ship (3:51)
-
T W O (2:39)
-
All the Way (5:09)
-
Fontaine dAlice (4:57)
-
The Naked Ballet (2:49)
-
Smile (3:49)
-
Rue de Rivoli (4:07)
-
Protea (5:39)
-
New Hope (3:58)
1
geplaatst: 18 augustus 2025, 10:39 uur
Chet schreef:
Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik vrijwel alle cd’s van Bob James (met uitzondering van de verzamel-cd’s) in de kast heb staan. Waarom? Ach, een mens moet toch iets verzamelen. De een kiest voor postzegels, de ander voor suikerzakjes (zou er nog iemand suikerzakjes verzamelen?) en ik heb, lang geleden, gekozen voor het repertoire van Bob James. Eerst op LP, later op CD.
Aangezien ik tijd over heb momenteel dacht ik: laat ik musicmeter eens “lastig” vallen met mijn mening over de diverse cd’s. Om bij het begin te beginnen: Bob James One uit 1974.
Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik vrijwel alle cd’s van Bob James (met uitzondering van de verzamel-cd’s) in de kast heb staan. Waarom? Ach, een mens moet toch iets verzamelen. De een kiest voor postzegels, de ander voor suikerzakjes (zou er nog iemand suikerzakjes verzamelen?) en ik heb, lang geleden, gekozen voor het repertoire van Bob James. Eerst op LP, later op CD.
Aangezien ik tijd over heb momenteel dacht ik: laat ik musicmeter eens “lastig” vallen met mijn mening over de diverse cd’s. Om bij het begin te beginnen: Bob James One uit 1974.
Bovenstaande tekst schreef ik in november 2023. Vervolgens heb ik hier maandenlang met berichtjes gestrooid bij ieder Bob James album (mits op cd in mijn bezit, maar aangezien ik bijna alles in de kast heb staan, werden het heel veel berichtjes).
Nu dan een update, aangezien de oude baas (inmiddels 85 jaar oud) weer eens iets nieuws heeft uitgeprobeerd. Een album met saxofonist Dave Koz (slechts 62 jaar jong).
Heel erg sober: akoestische piano en sax, meer niet.
Wat je dan krijgt, naar mijn bescheiden mening, is een album waar je echt voor moet gaan zitten. Als je het op de achtergrond aanzet, gaat het mij (soms) irriteren. Qua repertoire is gekozen voor vier standards en zeven eigen composities.
Aan het idee voor het album ging een initiatief van Koz vooraf: hij vroeg Bob James om hem een keer te begeleiden tijdens een optreden op een cruiseschip. Bob James ging akkoord maar stelde als voorwaarde dat zij vooraf, in de huiskamer van James, een tweetal tracks zouden opnemen om deze opnames op 7-inch vinyl uit te delen tijdens het concert.
De beide heren namen vervolgens de eerste twee tracks van wat later dit album zou worden op: Sommation, geschreven door Bob James en de Kurt Weil/Ira Gershwin standard My Ship.
Tijdens die sessie werd door hen tevens Smile (Charlie Chaplin) en TWO (Koz/James) opgenomen.
Nogmaals, met niet meer dan een Steinway piano, een altsaxofoon en twee tenor saxofoons. Soms heeft een mens niet meer nodig......
Enkele weken na de cruise werd in dezelfde huiskamer, tijdens een meerdaagse sessie, de rest van Just Us opgenomen.
Voor de conservatieve lezers die, net als ik, de echt fraaie albums nog steeds op CD wil hebben: in Nederland niet leverbaar.
In eerste instantie werd deze alleen aangeboden op de website van de beide heren maar momenteel is hij verkrijgbaar via JPC Duitsland.
Op vinyl is het album wel te koop in Nederland.
Op de streamingdiensten staat hij ook, echter zonder de bonustrack Sunny Side Of The Street.
Voor de liefhebbers van dit genre: ga er rustig voor zitten, GSM uit, koptelefoon op, oogjes dicht, iedereen de deur uit en 46 minuten luisterplezier.
* denotes required fields.
* denotes required fields.